അൻസിബ 002 [ഡോ.കിരാതൻ] 14

ജമാലിന്റെ ആ പരുക്കൻ നാവ് എന്റെ പൂറ്റിന്റെ നനവിൽ നിന്ന് പതുക്കെ താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞു. അവന്റെ ഓരോ നീക്കവും എന്റെ സിരകളിൽ മിന്നൽ പിണർ പായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ എന്റെ രണ്ട് ചന്തിപ്പന്തുകളും കൈകൾ കൊണ്ട് ആഞ്ഞു വിടർത്തി.

എന്റെ അരണ്ട ആ മലക്കുഴി അവന് മുന്നിൽ ഒരു കറുത്ത മുത്തുപോലെ വിരിഞ്ഞു നിന്നു. അവൻ അവിടെ തന്റെ മുഖം അമർത്തി ആഞ്ഞു മണത്തു.

“ഹോ… അൻസിബാത്തേ… ഈ കുഴിയിൽ നിന്നുള്ള മണം ഉണ്ടല്ലോ… ഇത് അടിച്ചാൽ മതി എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കാൻ! ശരിക്കും ഒരു സുന്തരമായ ഗുഹ പോലെ,” അവൻ വഷളൻ ചിരിയോടെ മന്ത്രിച്ചു.

“എടാ… അവിടെയൊക്കെ നക്കുമോടാ? നിനക്ക് നാറ്റമില്ലേ?” ഞാൻ നാണവും കാമവും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.

“നാറ്റമോ? അൻസിബാത്തയുടെ തീട്ടത്തിന് ഇത്രയും മോഹിപ്പിക്കുന്ന മണമുണ്ടെന്ന് ഞാൻ ഇപ്പോഴാടീ അറിയുന്നത്. ജാഫറിക്ക എന്തിനാ ഇതിന്റെ പുറകെ നടന്നതെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി,” അവൻ തന്റെ നാവു നീട്ടി ആ മലക്കുഴിയുടെ വട്ടത്തിൽ ഒന്ന് ഉഴിഞ്ഞു.

നാവിന്റെ ആ ചൂടുള്ള തുമ്പ് എന്റെ മലദ്വാരത്തിൽ തൊട്ടതും ഞാൻ ആ മേശപ്പുറത്ത് കിടന്ന് വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. “ആഹ്… ജമാലേ… അവിടെ… അവിടെ വേണ്ടടാ… ഹൂൂൂൂവ് ൻ്റേ ഉമ്മാാാ..ആാാാാഹ്.” ഞാൻ സീൽക്കാരമിട്ടു.

“വേണ്ടെന്നോ? നിന്റെ ഈ കുണ്ടിക്കുള്ളിൽ തേനല്ലേ ഇത്താത്തേ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നത്,” അവൻ തന്റെ നാവു കൂർപ്പിച്ച് ആ മലക്കുഴിയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ആഴ്ത്തി ഇറക്കി.

അകത്തെ ആ ടൈറ്റായ മടക്കുകളിലേക്ക് അവന്റെ നാവ് പാഞ്ഞു കയറിയപ്പോൾ എന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോകുന്നതുപോലെ തോന്നി. അവൻ നാവ് വട്ടത്തിൽ ചുഴറ്റിക്കൊണ്ട് ആ കറുത്ത വളയത്തെ നക്കിത്തുടച്ചു. ഓരോ തവണ അവൻ ആഞ്ഞു നക്കുമ്പോഴും എന്റെ ചന്തികൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

The Author

ഡോ.കിരാതൻ

[അന്ന് പുരാതനം], ആ കാലങ്ങളില്‍ കിരാതന്മാര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നെത്രെ. [ഇന്ന് ആധുനികം], ഇവിടെ നോം ഡോ.കിരാതന്‍ നാമധേയം. തനി ഊള തൃശ്ശൂക്കാരന്‍ ..... ഒരു ജാതീ ഗെഡീ .

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *