ഞാൻ അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയി. കർക്കിടകം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഇങ്ങനെയൊരു മഴ പതിവില്ലാത്തതാണ്. ഇടവപ്പാതിയുടെ പേമാരി എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോര, ആകാശത്തുള്ള വെള്ളം മുഴുവൻ ഇപ്പൊഴേ താഴേക്ക് ഒഴുക്കിവിടാൻ ആരോ വാശി പിടിക്കുന്നത് പോലെയാണ് അത് തോന്നിപ്പിച്ചത്.
ഞാൻ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റ് കട്ടിലിന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു. മങ്ങിയ നീല വെളിച്ചത്തിൽ മീര ഗാഢമായി ഉറങ്ങുകയാണ്.
അവളെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു വിങ്ങൽ ഉണ്ടായി. അഞ്ചു വർഷങ്ങൾ… അഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും ഇവൾക്ക് ഒരു മാറ്റവുമില്ലല്ലോ. അന്ന് മഹാരാജാസ് കോളേജിലെ ആ മരത്തണലിൽ വെച്ച് കണ്ട, നീല ചുരിദാറിട്ട ആ പതിനെട്ടുകാരിയുടെ അതേ തിളക്കം.
അവൾ തിരിഞ്ഞാണ് കിടക്കുന്നത്. ഒരു നേർത്ത സാറ്റിൻ നൈറ്റിയാണ് വേഷം. ഉറക്കത്തിൽ എപ്പോഴോ അത് മുട്ടിനു മുകളിലേക്ക് കയറിപ്പോയിരുന്നു. താഴേക്ക് അവളുടെ വെണ്ണക്കല്ലിൽ കൊത്തിയതുപോലെയുള്ള തുടകൾ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി നിൽക്കുന്നത് കാണാം. ഒട്ടും ഉടയാത്ത എന്നാൽ മാംസളമായ തുടകൾ.
എന്റെ നോട്ടം അവളുടെ ഉടലിലൂടെ മുകളിലേക്ക് പാഞ്ഞു. നൈറ്റിയുടെ അയഞ്ഞ കഴുത്തിലൂടെ, ഒരു വശത്തേക്ക് ചെരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അവളുടെ മുലകളുടെ ആ വശ്യമായ കാഴ്ച എന്നെ പിടിച്ചുലച്ചു. ബ്രായുടെ കെട്ടുകൾക്കുള്ളിൽ പെടാതെ, സ്വതന്ത്രമായി കിടക്കുന്ന ആ വലിയ മുലകൾ. ഒന്ന് മറ്റൊന്നിനോട് ചേർന്ന്, അല്പം അമർന്നിരിക്കുന്നു. അവൾ ശ്വാസം എടുക്കുമ്പോൾ താളത്തിൽ ഉയർന്നു താഴുന്ന ആ കാഴ്ച… അത് കാണുമ്പോൾത്തന്നെ എന്റെ സിരകളിൽ രക്തം ഓടിത്തുടങ്ങി.
അടുത്ത ഭാഗം വേഗം തന്നതിന് നന്ദി.❤️
ബാക്കി വായിച്ചിട്ട് പറയാം
വിശ്വാമിത്രൻ്റെ സൂത്രപ്പൂട്ട് ആ മനേക ഒറ്റ നോട്ടവും ഒരാട്ടവും കൊണ്ട് പൊളിച്ച് തോട്ടിലെറിഞ്ഞു. ഒരു ആപ്പിളും കടിച്ചോണ്ട് ആ മന്ദബുദ്ധി ആദം ഈവിൻ്റെ കുണ്ടിനോക്കി നടന്ന് തട്ടിവീണാ പോലും നമ്മളൊക്കെ ഈ കഥ വായിക്കാൻ വേണ്ടി ഉണ്ടായത്. അതുകൊണ്ട് പെരുമഴയും ചായയും പെണ്ണും വെറുതേ നിന്നു കൊടുത്താൽ മതി ബാംഗ്ലൂർ പയ്യൻ്റെ മസിലൊക്കെ ഉരുകിയൊലിച്ചോളും. ഹരീ നീയവിടെ നിന്നൊന്ന് മാറിക്കൊടുക്കുമോ..ഇത്തിരി സ്വൈരം കൊടർറേ..