ആ നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ ആന്റിയുടെ ആ വിരിഞ്ഞ മുലകൾ ആ ശ്വാസഗതിക്കൊപ്പം ഉയർന്നു താഴുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ നിയന്ത്രണം പതുക്കെ വിട്ടുതുടങ്ങി.
“ആന്റിക്ക് വല്ലാതെ വിഷമമുണ്ടല്ലേ?” ഞാൻ പതുക്കെ ആന്റിയുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.
ആ കൈത്തണ്ടയിലെ ചൂട് ഏറ്റപ്പോൾ ആന്റി എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരുതരം കീഴടങ്ങലുണ്ടായിരുന്നു. “വിഷമമില്ലാതിരിക്കുമോ ശരത്തേ… മനുഷ്യനല്ലേ? നിന്നോടായോണ്ട് പറയാല്ലോ ഒന്നും വിചാരിക്കരുത് ചില നേരങ്ങളിൽ ഈ വിരലുകൾ കൊണ്ട് സ്വയം ആശ്വസിക്കാൻ നോക്കുമ്പോഴും ഉള്ളിലൊരു വല്ലാത്ത നീറ്റലാണ്. ആരോടും പറയാൻ പറ്റാത്ത ഒരു ദാഹം…” ആന്റി പതുക്കെ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.
ആദ്യമായാണ് ആന്റി ഇത്രയും അടുത്ത് വരുന്നത്. ആ നൈറ്റിയുടെ നേർത്ത തുണിക്കുള്ളിലൂടെ ആന്റിയുടെ ആ തടിച്ച ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.
“എനിക്ക് ആപ്പനെപ്പോലെ നിങ്ങളെ നോക്കാൻ പറ്റില്ലായിരിക്കും ആന്റീ… പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ ഈ ഏകാന്തത മാറ്റാൻ എനിക്ക് പറ്റും,” ഞാൻ പതുക്കെ അവരുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചു മുഖം ഉയർത്തി.
ആന്റി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, ആ ചുണ്ടുകൾ പതുക്കെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ ആ നൈറ്റിയുടെ പിന്നിലെ ചരടിൽ കൈവെച്ചു.
ഉമ്മറത്ത് വെച്ച് ആ നൈറ്റിയുടെ ചരട് അഴിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ ആന്റി പതുക്കെ എന്റെ കൈ തടഞ്ഞു.
“വേണ്ട ശരത്തേ… ആരെങ്കിലും കണ്ടാലോ… നമുക്ക് അകത്തേക്ക് പോകാം,” ആന്റി വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു.
ആന്റി എന്റെ കൈപിടിച്ച് വേഗം അകത്തെ ഹാളിലേക്ക് കയറി വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടു. ഹാളിലെ ആ വലിയ സോഫയുടെ അടുത്താണ് ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ നിൽക്കുന്നത്. മഴയുടെ ശബ്ദം പുറത്ത് കനത്തു പെയ്യുന്നുണ്ട്. അകത്ത് മങ്ങിയ വെളിച്ചം മാത്രം.
