അവൾ പതുക്കെ തന്റെ ജാക്കറ്റ് ഒന്ന് താഴ്ത്തി അവനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. അർജുൻ ആകെ വിയർത്തു പോയി. അവൻ വേഗം ഡോർ തുറന്ന് അവളെ അകത്തേക്ക് കയറ്റി.
അർജുൻ: “ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ… അത് നാളെ പറയാം. ഇപ്പോൾ പോയി ഉറങ്ങ് ‘ബോസ്സ്’!”..
അനന്യയുടെ വില്ലയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ, ഐടി കമ്പനിയിലെ ആ ‘ഹിറ്റ്ലർ’ തന്റെ കൈകളിലേക്ക് ഒരു ലോഡ് അരി ചാക്ക് പോലെ തളർന്നു വീണിരുന്നു.
“ഇതിപ്പോ ബോസ്സിനെ വീട്ടിലെത്തിച്ചതാണോ അതോ വല്ല അരിച്ചാക്ക് താങ്ങിപ്പിടിച്ചതാണോ?” അർജുൻ ആത്മഗതം നടത്തി.
വിയർത്തു കുളിച്ച് വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ടാണ് അവളെ ലിവിംഗ് റൂമിലെ ആ സോഫയിലേക്ക് അവൻ ലാൻഡ് ചെയ്യിച്ചത്.
സോഫയിൽ മലർന്നു കിടക്കുന്ന അനന്യയുടെ മുഖത്തേക്ക് അവൻ നോക്കി.
ഓഫീസിലെ ആ ‘സിപിഒ’ ഗൗരവമൊക്കെ പാക്കിസ്ഥാൻ ബോർഡർ കടന്നു പോയിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ അവൾ ഒരു ഒന്നൊന്നര ‘ക്യൂട്ട് ഐറ്റം’ ആയി തോന്നി.
അർജുൻ അവളുടെ മുഖത്തിന് അരികിലേക്ക് മുഖം താഴ്ത്തി. അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ സംവാദം തന്നെ നടന്നു:
മനസ്സ് (നന്മയോളി): അർജുൻ, വേണ്ടടാ. അവൾ നിന്റെ ബോസ്സാണ്. മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിലാണ്. മോശമാണ് കേട്ടോ!
മനസ്സ് (മൈരൻ): ഓ പിന്നെ! ഇപ്പോഴല്ലേ ഇവളെ ഒന്ന് മിണ്ടാതെ കിട്ടുന്നത്. നാളെ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റാൽ ഇവൾ വീണ്ടും ചീറ്റുന്ന നാഗമായി മാറും. ഒരു ചെറിയ ‘ടച്ച്’… അതിപ്പോ ആര് കാണാൻ?
