അർജുൻ: “അതെ ശ്രീനി ഏട്ടാ… കുറച്ച് ടൈപ്പിംഗ് എറേഴ്സ്. അതിനാണ് ഇത്രയും സീൻ.”
ശ്രീനിവാസൻ: (പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്) “സാരമില്ലടാ. നീ ഉള്ളതുകൊണ്ട് ബാക്കിയുള്ളവർക്ക് സമാധാനമുണ്ട്. നീ മാമിന്റെ എല്ലാ ദേഷ്യവും ഏറ്റുവാങ്ങിക്കൊള്ളും, അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളെ അവർ അധികം ഒന്നും പറയുന്നില്ല. നീ ശരിക്കും ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു വലിയ സപ്പോർട്ടാണ്!”
ശ്രീനിവാസന്റെ ആ പരിഹാസം അർജുന്റെ ഉള്ളിലെ നിയന്ത്രണം തെറ്റിച്ചു. അവൻ തിരിഞ്ഞുനിന്ന് ശ്രീനിവാസനെ രൂക്ഷമായി നോക്കി.
അർജുൻ: “തമാശയല്ല ശ്രീനി ഏട്ടാ. ഇതൊരു സോഫ്റ്റ്വെയർ എം.എൻ.സി ആണെന്നാണ് നമ്മൾ പറയുന്നത്. ഒരു നല്ല പാരഫ്രേസിംഗ് (paraphrasing) സോഫ്റ്റ്വെയർ പോലും അപ്ഗ്രേഡ് ചെയ്യാൻ ഇവർക്ക് കഴിവില്ലേ? ഞാനൊരു ടൈപ്പിസ്റ്റല്ല. എൻ.ഐ.ടിയിൽ നിന്ന് ബി-ടെക് കഴിഞ്ഞവനാണ് ഞാൻ. ഇവിടുത്തെ ഈ ശീതയുദ്ധത്തിന് മുൻപ് ഒരു ഫ്രഞ്ച് എം.എൻ.സിയിലായിരുന്നു എനിക്ക് ജോലി. എന്റെ കരിയറിലെ ഗ്രാഫ് എവിടെ നിൽക്കേണ്ടതായിരുന്നു! എന്നിട്ടിപ്പോൾ ഈ ചീഞ്ഞ കോപ്പിലെ പണിയിൽ വന്ന് പെട്ടു…”
ശ്രീനിവാസൻ ഒന്ന് പരുങ്ങി. അർജുൻ ഇത്ര ഗൗരവത്തിൽ പ്രതികരിക്കുമെന്ന് അയാൾ കരുതിയില്ല. അർജുൻ തന്റെ ടവൽ വലിച്ചെറിഞ്ഞ് ദേഷ്യത്തോടെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
ശ്രീനിവാസൻ: “സോറിടാ അർജുൻ… ഞാൻ തമാശയ്ക്ക് പറഞ്ഞതാണ്. നീ ഇത്രയും സീരിയസ് ആണെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല. നീയൊരു NIT പ്രോഡക്റ്റ് ആണെന്ന കാര്യം ഞാൻ മറന്നുപോയി. സത്യം പറഞ്ഞാൽ, നിന്റെ ഈ അവസ്ഥയിൽ എനിക്ക് സഹതാപമേയുള്ളൂ.”
