അർജുൻ വീഡിയോ വീണ്ടും പ്ലേ ചെയ്തു. ആ മനുഷ്യന്റെ മുഖത്തെ പൈശാചികമായ ചിരിയും ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള കണ്ണ് ചിമ്മലും (Blinking) അവനിൽ വല്ലാത്തൊരു കൗതുകമുണർത്തി.
അർജുന്റെ വിശകലനം:
“പോസ്റ്റ്മോർട്ടത്തിന് കണ്ടെത്താൻ കഴിയാത്ത രീതിയിലുള്ള വിഷപ്രയോഗം (Slow Poisoning)… ഒരുപക്ഷേ ലാബിൽ മാത്രം ലഭ്യമായ ഏതെങ്കിലും അപൂർവ്വമായ കെമിക്കൽ ആയിരിക്കാം അവൻ ഉപയോഗിച്ചത്. അതുകൊണ്ടായിരിക്കാം ആ മരണം ഇത്രയും വേദനാജനകവും ദീർഘമേറിയതുമായത്.”
അർജുൻ ആ വീഡിയോയിലെ ഓഡിയോ ഒന്ന് കൂടി എൻഹാൻസ് (Enhance) ചെയ്തു. ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്നു: “നീ എന്തിനാണ് അവളെ കൊന്നത്?”
അപ്പോഴും മറുപടി പറയാതെ, ആ മനുഷ്യൻ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് മേശപ്പുറത്ത് താളം പിടിക്കുകയായിരുന്നു. അർജുൻ ആ വിരലുകളുടെ ചലനം സൂം ചെയ്ത് നോക്കി. അതൊരു പ്രത്യേക കോഡ് ആണോ എന്ന് അവൻ സംശയിച്ചു.
അർജുൻ: “നിഷാന്ത്, ഇയാൾ കേവലം ഒരു കൊലപാതകിയല്ല. ഇയാളുടെ ഓരോ ചലനത്തിലും എന്തോ ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ട്. ആ ചിരി ഒരു കുറ്റസമ്മതമല്ല, മറിച്ച് പോലീസിനെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നതാണ്. ആ സ്ത്രീയുടെ മൃതദേഹം സംസ്കരിച്ചോ അതോ റീ-പോസ്റ്റ്മോർട്ടം (Exhumation) ചെയ്യാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ടോ?”
നിഷാന്ത്: “എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ബ്രോ. കേസ് തെളിവില്ലാതെ ക്ലോസ് ചെയ്തു. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ ഈ വീഡിയോ ക്ലിയർ ആയതോടെ നമുക്ക് പുതിയൊരു വഴി തെളിയുകയാണ്. ആ മനുഷ്യൻ ഇപ്പോഴും ജീവനോടെയുണ്ട്… എവിടെയോ ഒളിവിൽ!”
അർജുൻ ആ വീഡിയോ വീണ്ടും സ്ലോ മോഷനിൽ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. നിഷാന്തുമായുള്ള സന്ദേശങ്ങൾ സ്ക്രീനിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു.
