അർജുൻ ആ കണ്ണ് ചിമ്മലുകൾ ഡീകോഡ് (Decode) ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ‘Long blink’ എന്നും ‘Short blink’ എന്നും അവയെ തരംതിരിച്ച് അക്ഷരങ്ങളാക്കി മാറ്റി.
അർജുൻ ആ അക്ഷരങ്ങൾ തന്റെ ഡയറിയിൽ കുറിച്ചു: C H C H C H H G…
നിഷാന്ത്: “എന്താണിത് അർജുൻ? ഇതൊരു പേരാണോ? അതോ വല്ല സ്ഥലപ്പേരുമാണോ? എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല.”
അർജുൻ: “എനിക്കും ആദ്യമൊന്നും പിടികിട്ടിയില്ല. പക്ഷേ ആ മനുഷ്യൻ സയൻസിനോട് ഭ്രാന്തമായ ആവേശമുള്ള ഒരാളാണെന്ന് നീ പറഞ്ഞില്ലേ… അവിടെയാണ് ഇതിന്റെ താക്കോൽ ഇരിക്കുന്നത്. ഒന്ന് കൂടി നോക്ക്…”
അർജുൻ ആ അക്ഷരങ്ങളെ മറ്റൊരു രീതിയിൽ ക്രമീകരിച്ചു.
(C H) 3 H G…
നിഷാന്ത്: “എന്താ ബ്രോ… നീ എന്തെങ്കിലും കണ്ടെത്തിയോ?”
അർജുൻ: “ബിംഗോ! ഐ ഗോട്ട് ഇറ്റ് (Bingo, I got it)!
നിഷാന്ത്, ഇത് മോഴ്സ് കോഡ് മാത്രമല്ല, ഇതൊരു കെമിക്കൽ ഫോർമുലയുടെ സൂചനയാണ്. ഇതിലെ Hg എന്നത് മെർക്കുറി…… ഈ കൊലയാളി ആ ലാബ് അസിസ്റ്റന്റിനെ കൊന്നത് നമ്മൾ വിചാരിച്ച പോലെ റൈസിൻ കൊണ്ടല്ല…”
അർജുൻ ആവേശം അടക്കാനാവാതെ തുടർന്നു:
”C-H ഗ്രൂപ്പുകളും മെർക്കുറിയും ചേരുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു മാരകവിഷമുണ്ട്— മീഥൈൽ മെർക്കുറി (Methylmercury). 1980-കളിൽ ഇത് കണ്ടുപിടിക്കാൻ വളരെ പ്രയാസമായിരുന്നു. ഇത് ശരീരത്തിനുള്ളിൽ ചെന്നാൽ നാഡീവ്യൂഹത്തെ സാവധാനം തളർത്തും (Slow Poisoning). നീ പറഞ്ഞില്ലേ ആ സ്ത്രീ മാസങ്ങളോളം കിടപ്പിലായിരുന്നു എന്ന്… മീഥൈൽ മെർക്കുറി വിഷബാധയുടെ കൃത്യമായ ലക്ഷണമാണത്. അവർക്ക് സംസാരിക്കാൻ കഴിയില്ല, ശരീരം അനങ്ങില്ല, പക്ഷേ മരണം വരെ അവർ എല്ലാം അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് മാരകമായ വേദന അനുഭവിക്കും.”
