അനന്യ: “അവർ വളരെ സ്ട്രിക്റ്റ് ആണെന്നാണ് കേൾക്കുന്നത്. ഇന്ന് രാവിലെ നടന്ന എക്സിക്യൂട്ടീവ് മീറ്റിംഗിൽ അവർ ചില പഴയ ഫയലുകൾ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അത് നിന്റെ ടീം ഹാൻഡിൽ ചെയ്യുന്ന സെക്ഷനിലെ ഫയലുകളാണ്. അവർ നിന്നെ തിരിച്ചറിയുമോ എന്ന പേടി നിനക്കില്ലേ?”
അർജുൻ: “തിരിച്ചറിഞ്ഞാലും ഇല്ലെങ്കിലും എനിക്കൊന്നുമില്ല. ഞാൻ ഇവിടെ ദേവ് അല്ല, അർജുൻ ആണ്. അവർക്ക് വേണ്ടത് കമ്പനിയുടെ ഡാറ്റയാണ്, അത് ഞാൻ നൽകും. പക്ഷേ, ആ ഫയലുകൾക്കുള്ളിൽ അവർ പോലും കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത ചില സത്യങ്ങൾ ഞാൻ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അവർ ആ പദവിയിൽ ഇരിക്കുന്നത് വെറുമൊരു അലങ്കാരത്തിനല്ല എന്ന് എനിക്കറിയാം. വിശ്വനാഥന്റെ ബിസിനസ്സ് താല്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാനാണ് അവർ ഇവിടെ എത്തിയത്.”
അനന്യ അവനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. “അർജുൻ, നീ എന്തോ വലിയൊരു പ്ലാൻ മനസ്സിൽ കാണുന്നുണ്ട്. നിന്റെ ആ ശാന്തത എന്നെ ശരിക്കും പേടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.”
അർജുൻ പതുക്കെ കാപ്പി കുടിച്ചു. “പേടിക്കണ്ട അനന്യ. നീ നേരത്തെ ചോദിച്ചില്ലേ പ്രതികാരത്തെക്കുറിച്ച്… എനിക്ക് പ്രതികാരമില്ല എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. പക്ഷേ നീതി (Justice) നടപ്പിലാക്കണം. അത് ആരുടെ കാര്യത്തിലാണെങ്കിലും…
അനന്യയും അർജുനും സംസാരിച്ചിരിക്കെ, യൂണിഫോമിലല്ലെങ്കിലും അധികാരവും ഗാംഭീര്യവും തുളുമ്പുന്ന ഒരു യുവതി അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അത് മറ്റാരുമായിരുന്നില്ല, എറണാകുളം സിറ്റിയിലെ സി.ഐ (CI) നിരഞ്ജനയായിരുന്നു. അനന്യയുടെ പഴയ സ്കൂൾ സുഹൃത്ത്.
