അനന്യ: (അമ്പരപ്പോടെ) “നിരഞ്ജനാ! നീയിവിടെ? എന്താ പെട്ടെന്നൊരു വരവ്?”
ഇരുവരും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് സന്തോഷം പങ്കുവെച്ചു. വളരെക്കാലത്തിന് ശേഷമാണ് അവർ കാണുന്നത്.
നിരഞ്ജന: “ഒരു ഒഫീഷ്യൽ കാര്യത്തിന് ബാംഗ്ലൂർ വരെ വരേണ്ടി വന്നു ഡി. ഒരു പഴയ മിസ്സിംഗ് കേസിന്റെ (Missing Case) ഫോളോ-അപ്പ് ആണ്. പിന്നെ നീ ഇവിടെയുണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ ഒന്ന് കാണാമെന്നു കരുതി.”
അവർ കുറച്ചുനേരം പഴയ സ്കൂൾ കാലത്തെക്കുറിച്ച് തമാശകൾ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു. സംസാരത്തിനിടയിൽ നിരഞ്ജനയുടെ കണ്ണുകൾ അർജുനിലേക്ക് നീണ്ടു. അർജുൻ ശാന്തനായി കാപ്പി കുടിക്കുകയായിരുന്നു. നിരഞ്ജന അവനെ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. അവളുടെ പോലീസ് ബുദ്ധി എവിടെയോ ഒന്ന് ജാഗ്രത പാലിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.
നിരഞ്ജന: (അർജുനെ നോക്കി) “അനന്യ… ഇത് നിന്റെ ഫ്രണ്ട് ആണോ?”
അനന്യ: “അതെ, ഇത് അർജുൻ. എന്റെ കൂടെ വർക്ക് ചെയ്യുന്നു.”
നിരഞ്ജന അർജുന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. എവിടെയോ കണ്ടു മറന്ന ഒരു മുഖം… അല്ലെങ്കിൽ താൻ അന്വേഷിക്കുന്ന ഏതോ ഒരു ഫയലിലെ ദൃശ്യം പോലെ. അവൾ കസേര അല്പം കൂടി അർജുന്റെ അടുത്തേക്ക് നീക്കിയിട്ട് ചോദിച്ചു.
നിരഞ്ജന: “താൻ എവിടെ നിന്നാ വരുന്നത്? നാട് എവിടെയാ?”
അർജുൻ ഒട്ടും ഭാവഭേദമില്ലാതെ, വളരെ സൗമ്യമായി മറുപടി നൽകി.
അർജുൻ: “ഞാൻ പാലക്കാട് നിന്നാണ് മാം. അവിടെയാണ് എന്റെ സ്വദേശം.”
