അർദ്ധപ്രാണസഖി 3 [Lee child] 413

​എന്നാൽ, ആ പുഞ്ചിരിക്ക് അധികം ആയുസ്സുണ്ടായിരുന്നില്ല. വിശ്വനാഥൻ ‘ദേവ്’ എന്ന പേര് ഉച്ചരിച്ച നിമിഷം അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കല്ല്‌ വീണതുപോലെയായി.

​ശാലിനി: (വിഷാദത്തോടെ) “വിശ്വേട്ടാ… പക്ഷേ ആ കുട്ടി… അവനെക്കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഇപ്പോഴും വല്ലാത്തൊരു ഭാരം തോന്നുന്നു. നമ്മൾ നമ്മുടെ സന്തോഷം കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ, അവന് നഷ്ടപ്പെട്ടത് അവന്റെ ലോകമായിരുന്നു. പണ്ട് അവൻ ടിവി കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ നമ്മൾ അവനെ വഞ്ചിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് ഇന്ന് തോന്നുമ്പോൾ…”

​അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. വിശ്വനാഥൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

​വിശ്വനാഥൻ: “സാരമില്ല ശാലിനി. അത് വിധിയാണ്. നമുക്ക് നമ്മുടെ ജീവിതം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ അവകാശമുണ്ട്. നീ പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്ത് നിന്റെ ഈ സന്തോഷം കളയരുത്. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, ഞാൻ നാളെ എത്തും. നമുക്ക് ആഘോഷിക്കാം.”

 

 

 

 

 

 

വിശ്വനാഥൻ കോൾ കട്ട് ചെയ്തു. ശാലിനി ജനാലയ്ക്കൽ വന്ന് നിന്നു. പുറത്ത് പെയ്യാൻ തുടങ്ങുന്ന മഴയെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സ് പണ്ട് താൻ ഉപേക്ഷിച്ചു പോന്ന ആ മകന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടിപ്പോയി.ആ ദിവസത്തേക്ക്….

 

 

 

 

 

 

അന്ന് രാത്രി നമ്മൾ ഡിന്നർ കഴിച്ചു…

 

 

 

അമ്മ…ഞാനിന്നു കാർട്ടൂൺ കണ്ടോട്ടെ…

 

 

 

ഇല്ല, ദേവൂട്ട നിനക്ക് ഹോളിഡേ ഹോംവർക്ക് ഉള്ളതല്ലേ..

 

 

 

പ്ലീസ്.,, അമ്മാ…

 

 

 

ഇതെല്ലാം കണ്ടു വിശ്വനാഥൻ ചിരിച്ചു..