അവൻ ആവർത്തിച്ചു, വിശ്വേട്ടന്റെ ശബ്ദത്തിന് ഒരു ആജ്ഞശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു . അവൻ എന്നെ ചേർത്തു പിടിച്ചു, ഞങ്ങളുടെ ശരീരം വിയർപ്പിൽ കുതിർന്നു, ഞങ്ങളുടെ സ്വകാര്യ കൊക്കൂണിൽ ലൈംഗികതയുടെ ഗന്ധം നിറഞ്ഞു. വെറും അടി അകലെ വികസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന രഹസ്യ ജീവിതം മറന്നുകൊണ്ട് ദേവിന്റെ കാർട്ടൂൺ തുടർന്നു…
അതിന് ശേഷം അവർ സുഖമായി ഉറങ്ങി…
അന്ന് രാത്രി അർജുൻ ശാലിനിയുടെ സോഷ്യൽ മീഡിയ പ്രൊഫൈലുകൾ നിരീക്ഷിച്ചു.
സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞത് ശാലിനി അന്ന് രാവിലെ പോസ്റ്റ് ചെയ്ത ഒരു ഫോട്ടോയായിരുന്നു. വിക്രമിനൊപ്പം ചിരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ശാലിനി. അതിന് താഴെ അവർ കുറിച്ച വരികൾ അർജുന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു തുളച്ചുകയറുന്ന ആണി പോലെ തറച്ചു:
”Celebrating my one and only son’s birthday in two days! My pride, my joy… Vikram.”
(എന്റെ ഏക മകന്റെ ജന്മദിനം രണ്ടു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ആഘോഷിക്കുന്നു! എന്റെ അഭിമാനം, എന്റെ സന്തോഷം… വിക്രം.)
”One and only son…”
അർജുൻ ആ വരികൾ ആവർത്തിച്ചു വായിച്ചു. അവന്റെ കൈകൾ മുറുക്കി പിടിച്ചു. വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഇതേ അമ്മയുടെ കൈപിടിച്ച് നടന്ന, അവൾക്ക് വേണ്ടി വിശപ്പടക്കി കാത്തിരുന്ന ആ പഴയ ‘ദേവ്’ എന്ന കുട്ടി അവളുടെ ഓർമ്മകളിൽ പോലുമില്ല. അവനെ അവൾ എന്നേ കൊന്നു കുഴിച്ചുമൂടിയിരിക്കുന്നു. അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരേയൊരു മകനേയുള്ളൂ—വിശ്വനാഥന്റെ മകൻ, വിക്രം.
