അനന്യ: “പക്ഷേ സർ, സാധാരണ വെരിഫിക്കേഷൻ ഒക്കെ ലാപ്ടോപ്പ് വഴി ഇവിടെ ഇരുന്ന് ചെയ്യാവുന്നതല്ലേയുള്ളൂ? അവൻ എവിടേക്കാണെന്ന് പറഞ്ഞോ?”
ശ്രീനിവാസൻ സർ: “അവൻ അങ്ങനെ ഡീറ്റെയിൽ ആയിട്ടൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ ബോർഡ് മെമ്പർ ശാലിനി മാഡത്തിന് ചില റിപ്പോർട്ടുകൾ അർജന്റായി വേണമെന്ന് അവൻ സൂചിപ്പിച്ചു. എന്താ അനന്യ, വല്ല പ്രശ്നവുമുണ്ടോ?”
അനന്യ: “ഇല്ല സർ… ഒന്നുമില്ല. ഞാൻ വെറുതെ ചോദിച്ചെന്നേയുള്ളൂ.”
അനന്യ പുറത്തിറങ്ങി. ‘ശാലിനി മാഡത്തിന് വേണ്ടിയാണോ അവൻ പോയത്? അതോ അത് വെറുമൊരു ഒഴികഴിവ് മാത്രമാണോ?’ അവൾ സ്വയം ചോദിച്ചു.
നഗരത്തിന് പുറത്തുള്ള വിജനമായ ഒരു വ്യവസായ മേഖല. അവിടെ തുരുമ്പിച്ച ഗേറ്റുകളും തകർന്ന ഭിത്തികളുമുള്ള ഒരു പഴയ വെയർഹൗസ്. പുറമെ നിന്ന് നോക്കിയാൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒന്നാണെന്ന് തോന്നുമെങ്കിലും, അതിന്റെ ഉള്ളിൽ അത്യാധുനികമായ സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
അർജുൻ ആ ഇരുണ്ട ഇടനാഴിയിലൂടെ പതുക്കെ നടന്നു. കൂടെ കറുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച ഒരാളുണ്ട്. നടപ്പിനിടയിൽ അർജുൻ ചോദിച്ചു:
അർജുൻ: “സോഫ്റ്റ്വെയർ (Software) ബുക്ക് ചെയ്തത് ഏത് pathway വഴിയാണ്? വെയർഹൗസിന്റെ ലൊക്കേഷൻ സെലക്ട് ചെയ്തപ്പോൾ സ്പെസിഫിക്കേഷനുകൾ കൃത്യമായി പാലിച്ചോ?”
സഹായി: “എല്ലാം എൻക്രിപ്റ്റഡ് ആണ് സാർ. ‘Pathway 3’ എന്ന കോഡിലാണ് ഇത് ബുക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. ഫ്രീക്വൻസി ജാമറുകൾ ഓൺ ആണ്, ഈ വെയർഹൗസിന് ചുറ്റുമുള്ള 500 മീറ്ററിൽ ഒരു സിഗ്നൽ പോലും പുറത്തേക്ക് പോകില്ല.”
