വിക്രം (രണ്ടാമത്തെ മകൻ): എപ്പോഴും തമാശകളും കുസൃതികളുമായി നടക്കുന്നവൻ. സ്പോർട്സിലാണ് അവന് താല്പര്യം.
ദിയ (ഇളയ മകൾ): വീടിന്റെ ഓമന. എപ്പോഴും ശാലിനിയുടെ കൂടെ ഒട്ടിനിൽക്കുന്നവൾ.
ലിവിംഗ് റൂമിലെ വിശാലമായ സോഫയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു അവർ. വിക്രം തന്റെ പുതിയ ഫുട്ബോൾ ബൂട്ടിനെക്കുറിച്ച് വാചാലനാകുന്നു. ദിയ ശാലിനിയുടെ മടിയിൽ തലവെച്ച് കിടന്ന് സ്കൂളിലെ വിശേഷങ്ങൾ പറയുന്നു.
”അച്ഛൻ എന്ന് വരും അമ്മേ?” ദിയ കൊഞ്ചലോടെ ചോദിച്ചു.
“അച്ഛന്റെ മീറ്റിംഗുകൾ തീരാൻ ഒരാഴ്ച കൂടി എടുക്കും മോളേ. വരുംമ്പോൾ നിനക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ട ആ വലിയ ബാർബി സെറ്റ് കൊണ്ടുവരും എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്,” ശാലിനി അവളുടെ മുടിയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
പെട്ടെന്ന്, അതുവരെ ഫോണിൽ നോക്കിയിരുന്ന മാളവിക ഫോൺ മാറ്റിവെച്ച് ശാലിനിയെ നോക്കി.
”അമ്മേ… ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയാൻ മറന്നു. കഴിഞ്ഞ ദിവസം ബാംഗ്ലൂരിലെ ആ പുതിയ ലക്സറി മാളിൽ പോയപ്പോൾ ഞാൻ ഒരാളെ കണ്ടു. വല്ലാത്തൊരു എക്സ്പീരിയൻസ് ആയിരുന്നു അത്.”
ശാലിനി കൗതുകത്തോടെ ചോദിച്ചു, “ആരെയാ മോളേ കണ്ടത്? നിന്റെ വല്ല ഫ്രണ്ട്സും ആണോ?”
മാളവിക ഒന്ന് ആലോചിച്ചു. “അല്ല അമ്മേ. എനിക്ക് അയാളെ നേരിട്ട് അറിയില്ല. പക്ഷേ, തിരക്കിനിടയിൽ ഞാൻ അയാളെ ഒന്ന് തട്ടിയപ്പോൾ, അയാളുടെ മുഖം കണ്ട നിമിഷം എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു പരിചിതത്വം തോന്നി. അമ്മയുടെ പഴയ ആൽബത്തിൽ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ള ഒരു ഫോട്ടോയിലെ ആ മുഖം പോലെ… ഞാൻ അറിയാതെ എന്റെ നാവhostിൽ നിന്ന് ‘ദേവേട്ടാ…’ എന്ന് വിളി വന്നുപോയി.”
