മറുഭാഗത്ത്, ഹാളിന്റെ ഒരു കോണിൽ ശാലിനിയും അനന്യയും സംഭാഷണത്തിലായിരുന്നു. ശാലിനിയുടെ കണ്ണുകൾ അനന്യയെ അളക്കുകയായിരുന്നു.
ശാലിനി: “അനന്യ, നീ ഇന്ന് ശരിക്കും ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു. നിന്റെ ഈ ആത്മവിശ്വാസം എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. കമ്പനിയിൽ നിന്നെക്കുറിച്ച് നല്ല അഭിപ്രായങ്ങളാണ് കേൾക്കുന്നത്. പക്ഷേ, നിന്റെ കൂടെയുള്ള ആ ആൾ… അയാളെ ഞാൻ ഇതിന് മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ?”
അനന്യ: “താങ്ക്സ് മാം. അത് എന്റെ പേഴ്സണൽ ലൈഫ് ആണ്. ചില കാര്യങ്ങൾ സർപ്രൈസ് ആയി ഇരിക്കുന്നതല്ലേ നല്ലത്?”
അനന്യയുടെ മറുപടിയിലെ കൃത്യത ശാലിനിയെ അല്പം അസ്വസ്ഥയാക്കി. ശാലിനിക്ക് എന്തോ ഒരു അപായസൂചന തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് അനന്യയുടെ കൂടെയുള്ള ആ വെള്ളി മാസ്ക് ധരിച്ച വ്യക്തിയെ കണ്ടപ്പോൾ.
അനന്യ അവിടുന്ന് മാറി നടക്കുമ്പോഴാണ് മാളവിക അവളുടെ മുന്നിൽ വന്നുനിന്നത്. മാളവികയുടെ മുഖത്ത് അസൂയയും ദേഷ്യവും പ്രകടമായിരുന്നു.
മാളവിക: “നല്ല ഡ്രസ്സിംഗ് സെൻസ് ആണല്ലോ അനന്യ. പക്ഷേ, ഇത് പപ്പയുടെ പാർട്ടിയാണ്. ഇവിടെ സെന്റർ ഓഫ് അട്രാക്ഷൻ ആകാൻ നോക്കുന്നത് അല്പം ചീപ്പ് ആയി തോന്നി. പിന്നെ, നിന്റെ ആ ഫിയാൻസെ… അയാൾക്ക് ഇത്രയ്ക്ക് ജാഡ വേണോ? എല്ലാവരിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു മാറുകയാണല്ലോ.”
അനന്യ: (ശാന്തമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “മാളവിക, ഒരാളുടെ ക്വാളിറ്റി ഡ്രസ്സിലല്ല, അയാളുടെ സ്വഭാവത്തിലാണ്. പിന്നെ എന്റെ കൂടെയുള്ള ആൾ… അയാൾക്ക് എല്ലാവരോടും സംസാരിക്കാൻ താല്പര്യമില്ല. കാരണം, ചില മുഖംമൂടികൾ കണ്ടാൽ അയാൾക്ക് പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയും. അത് നിനക്ക് മനസ്സിലാകില്ല.”
