“അർജുൻ…”
ശാലിനിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു വെള്ളിടി വെട്ടിയത് പോലെ തോന്നി. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവർ അവന്റെ മുഖത്തെ ആ വെള്ളി മാസ്ക് ബലമായി പിടിച്ചു മാറ്റി. പുക പടർന്ന ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് താൻ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയ ആ മുഖം ശാലിനി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ കണ്ണുകൾ… ആ നെറ്റിത്തടം…
“ദേവ്…” ശാലിനിയുടെ ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല.
അർജുൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി തണുത്ത സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു:
“ദേവ് മരിച്ചു കഴിഞ്ഞു… അമ്മേ.”
ശാലിനി തളർന്നു പിന്നിലേക്ക് മാറി. പുകയുടെ മറവിൽ അർജുന്റെ രൂപം ഒരു നിഴലായി മാറി അപ്രത്യക്ഷമായി. താൻ കെട്ടിപ്പൊക്കിയ ഈ ആഡംബര സാമ്രാജ്യത്തിന് മുകളിൽ തന്റെ ഭൂതകാലം ഒരു ശപിക്കപ്പെട്ട ഓർമ്മയായി തിരിച്ചുവന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അടുത്തതായി:
പാർട്ടിക്കിടയിൽ വിശ്വനാഥൻ തന്റെ സാമ്പത്തിക തട്ടിപ്പുകൾ പിടിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നതും, അനന്യയുടെ അടുത്തേക്ക് അർജുൻ മടങ്ങിയെത്തുന്നതും വിവരിക്കണോ? അതോ ശാലിനിയുടെ മാനസിക തകർച്ചയാണോ ഇനി വേണ്ടത്?
അർജുൻ അനന്യയുടെ അപ്പാർട്ട്മെന്റ് കെട്ടിടത്തിലേക്ക് വണ്ടി നിർത്തി, നിശബ്ദമായ രാത്രിയിൽ അവന്റെ കാറിന്റെ എഞ്ചിൻ മൃദുവായി ശബ്ദിച്ചു . അവൾ പാസഞ്ചർ സീറ്റിലേക്ക് ചാഞ്ഞു, അവളുടെ മനോഹരമായ പാർട്ടി സാരി ചെറുതായി ചുരുണ്ടു, പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു വിഡ്ഢി പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.
