പെട്ടെന്ന് അനന്യയുടെ മനസ്സ് അർജുനിലേക്ക് പോയി. തലേരാത്രി അവൻ ചോദിച്ച ആ ചോദ്യം… “ഏറ്റവും സ്നേഹിക്കുന്നവർ പെട്ടെന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായാൽ എന്ത് ചെയ്യും?”
ടിവിയിലെ വാർത്തകളും ശ്രീനിവാസൻ സാറിന്റെ ഫോൺ കോളും കേട്ട് മരവിച്ചുപോയ അനന്യയുടെ ഉള്ളിൽ ആദ്യം തെളിഞ്ഞത് നിരഞ്ജനയുടെ മുഖമാണ്. അർജുൻ അജ്ഞാതമായി വിട്ടുപോയ ചില സൂചനകൾക്ക് ഉത്തരം നൽകാൻ നിരഞ്ജനയ്ക്ക് കഴിയുമെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.
അനന്യ ഉടനെ നിരഞ്ജനയെ വിളിച്ചു: “നിരഞ്ജനാ… എനിക്ക് നിന്റെ സഹായം വേണം. നീ ഇപ്പോൾ ആ വാർത്ത കണ്ടോ? വിശ്വനാഥൻ…”
മറുഭാഗത്ത് നിരഞ്ജന ശാന്തയായിരുന്നു. പക്ഷേ ആ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ഗൗരവമുണ്ടായിരുന്നു. “അനന്യ, നീ കൂടുതൽ ഒന്നും പറയണ്ട. ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം ‘കഫേ കോഫി ഡേ’യിൽ (Café Coffee Day) വച്ച് നമുക്ക് കാണാം. എനിക്ക് നിന്നോട് ചിലത് പറയാനുണ്ട്.”
ഉച്ചയ്ക്ക് ആ തിരക്കേറിയ കഫേയിൽ അനന്യ നേരത്തെ തന്നെ എത്തിയിരുന്നു. അവളുടെ മനസ്സിൽ അർജുന്റെ ആ അവസാന രാത്രിയും, രാവിലെ കേട്ട വാർത്തകളും ഒരു കൊടുങ്കാറ്റുപോലെ വീശിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അധികം വൈകാതെ നിരഞ്ജന എത്തി. നിരഞ്ജനയുടെ കയ്യിൽ ചില ഫയലുകളും ഒരു റിപ്പോർട്ടും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്തെ ആശങ്ക അനന്യയെ കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുത്തി.
നിരഞ്ജന കസേര വലിച്ചിട്ടിരുന്നുകൊണ്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു: “അനന്യ… നീ അന്ന് അർജുന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച ആ സർക്യൂട്ട് ബോർഡുകളും ചിപ്പുകളും എനിക്ക് തന്നത് ഓർമ്മയില്ലേ?”
