അതി ജീവിതൻ [ലോഹിതൻ] 254

ബീച്ചിൽ ഡ്യൂട്ടിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന അല്പം പ്രായമുള്ള ഒരു പോലീസുകാരനും അവിടേക്ക് വന്നു..

ആ പോലീസ്കാരനാണ് പ്രസാദിനോട് ആ ചോദ്യം ചോദിച്ചത്..

” താനൊക്കെ എന്തു ഭർത്താവ് ആണെടോ.. അടിച്ച് ഓടിക്കേണ്ടേ ആ പന്നികളെ.. ”

ടെൻഷൻ കൊണ്ട് വിറച്ചു നിൽക്കുന്ന ഭർത്താവിനെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ എന്നോണം വേണി പ്രസാദിന്റെ കൈപ്പത്തിയിൽ പിടിച്ചു..

അയാളുടെ മുഖത്തും ശരീരത്തിലും പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന മണൽത്തരികൾ സാരിത്തുമ്പുകൊണ്ട് തുടച്ചു കളഞ്ഞ ശേഷമാണ് വേണി പരിസരം വീക്ഷിച്ചത്…

അതിൽ ഒരാളുടെ മുഖം കണ്ട് ആദ്യം ഒരു ഞെട്ടൽ അവളിൽ ഉണ്ടായി..
പിന്നെ വല്ലാത്തൊരു ആഹ്ലാദവും..

അയാളാണ് അലമ്പുണ്ടാക്കിയവന്മാരെ അടിച്ചു തുരത്തിയത്.. അപ്പോൾ ആ മുഖം ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറ്റിയില്ല..

” ബെന്നിച്ചാ എന്താണ് ഇവിടെ.. ”

പരിസരം മറന്ന് അല്പം ശബ്ദം ഉയർത്തിയാണ് അവൾ ചോദിച്ചത്.. ”

” ഞാൻ.. ഞാൻ ഇവിടെയൊരു ബിസ്സിനസ്സ് ആവശ്യത്തിന് വന്നതാണ്
വേണി .. നീ ഇവിടെ അടുത്താണോ.. ”

” ആഹ്.. കുറച്ചു ദൂരമുണ്ട്..
ഇതാണ് എന്റെ ഹസ്സ്.. പേര് പ്രസാദ്..

ചേട്ടാ ഇത് ബെന്നി.. കോളേജിൽ എന്റെ സീനിയർ ആയിരുന്നു..”

ഹലോ ഞാൻ ബെന്നി.. ബെന്നിതോമസ്.. എന്ന് പരിചയപ്പെടുത്തികൊണ്ട് ഷേക്ക് ഹാൻഡിനായി കൈനീട്ടിയ ബെന്നിയുടെ കൈകുളിലേക്ക് പ്രസാദ് തന്റെ കൈപ്പത്തി വെച്ചു കൊടുത്തു..

തന്റെ ജീവിതം മൊത്തമായി ആ കൈപ്പത്തിക്കുള്ളിൽ വെച്ചു കൊടുക്കുകയാണെന്ന് അപ്പോൾ പ്രസാദിന് അറിയില്ലായിരുന്നു..

ഒറ്റ ഷേക്ക് ഹാൻഡിൽ നിന്നുതന്നെ ബെന്നിയുടെ കൈപ്പത്തിയുടെ ബലം പ്രസാദിന് ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടു..