അതി ജീവിതൻ 2 [ലോഹിതൻ] 166

പക്ഷേ മാത്യു സാർ പറഞ്ഞത് പോലെ മറ്റൊരാൾ അവൾക്കില്ല.. അത് ഉറപ്പാണ്.. അവൾ ആഗ്രഹിച്ചാലും വീട്ടിൽ അതിനുള്ള സാഹചര്യം ഇല്ല..

പകൽ മുഴുവൻ അച്ഛൻ വീട്ടിലുണ്ട്.. നാലു മണിക്ക് ശേഷമേ അച്ഛൻ പുറത്തു പോകാറുള്ളു.. അപ്പോഴേക്കും അമ്മ സ്കൂളിൽ നിന്നെത്തും…

ഇങ്ങനെയൊക്കെ മനസ്സിൽ കരുതിയെങ്കിലും വേണിയുടെ കാര്യത്തിൽ പ്രസാദിന്റെ മനസ്സിൽ സംശയത്തിന്റെ വിത്തുപാകാൻ
മാത്യു വിന്റെ സംസാരത്തിന് കഴിഞ്ഞു…

വേണിയെ പോലെ ആരോഗ്യവും സൗന്ദര്യവുമുള്ള ഒരു പെണ്ണിന് ശക്തനായ ഒരു പുരുഷന്റെ രതി ആവശ്യമാണ് എന്ന് മാത്യു പറഞ്ഞത് പ്രസാദിന് ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിഞ്ഞു..

പക്ഷേ അതിനായി അവൾ ആരെയോ ഏർപ്പാടാക്കിയിട്ടുണ്ട് എന്ന് അയാൾ പറഞ്ഞത് അവന് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല…

എങ്ങിനെ തിരിച്ചും മറിച്ചും ആലോചിച്ചാലും അതിനുള്ള സാധ്യത തീരെയില്ല…

അങ്ങിനെ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി..

പ്രസാദിനെ കാണുമ്പോളൊക്കെ അവനെ പരിഹസിക്കുകയും അവന്റെ പുരുഷത്വത്തെ ആക്ഷേപിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു മാത്യു…

പതിയെ പതിയെ അയാളുടെ ഈ സമീപനം അവൻ ഇഷ്ടപ്പെടാൻ തുടങ്ങി..

അയാൾ പറയുന്നത് പോലെയാണ് താൻ എന്ന് സ്വയം അംഗീകരിക്കുന്നത് പോലെ…

താൻ കാരണം വേണിക്ക് ദാമ്പത്യ സുഖം കിട്ടുന്നില്ല എന്ന കുറ്റബോധം അവനിൽ പതിയെ വളർന്നുവന്നു..

മാത്യു മനഃപൂർവം പ്രസാദിന്റെ ആത്മവിശ്വാസം തകർത്ത് തന്റെ ഒരു ഗേ പാർട്ണർ ആക്കി അവനെ മാറ്റുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ്‌ കരുക്കൾ നീക്കിയത്…

ഒരു ദിവസം മാത്യു പറഞ്ഞു…

പ്രസാദേ നമുക്ക് ഒന്ന് കൂടണ്ടേ..
എന്നും എന്റെ ജട്ടിയും നക്കികൊണ്ട് നടന്നാൽ മതിയോ…