അതി ജീവിതൻ 3 [ലോഹിതൻ] 128

പെട്ടന്ന് അവന്റെ ചിന്തയിൽ മാത്യുവിന്റെ കുണ്ണയും അയാളുടെ മുൻപിൽ താൻ കുണ്ടി കാണിച്ചു കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നതും തെളിഞ്ഞു വന്നു..

തന്റെ തുടകൾക്കിടയിൽ ഇരുന്ന് പ്രസാദ് ചെറുതായി വിറ കൊള്ളുന്നത് വേണി ശ്രദ്ധിച്ചു..

അത് സംഭവിച്ചു കഴിഞ്ഞു എന്ന് വേണിക്ക് മനസിലായി..

ബെഡ്ഡ് ഷീറ്റിൽ വീണ ശുക്ലത്തുള്ളികൾ താൻ ഉടുത്തിരുന്ന ലുങ്കി കൊണ്ട് തുടച്ചെടുത്തുകൊണ്ട് അവൻ തലയും താഴ്ത്തി ബാത്‌റൂമിലേക്ക് പോയി..

അവന്റെ പോക്ക് കണ്ട് വേണിക്ക് സഹതാപമാണ് അപ്പോൾ തോന്നിയത്..

ബാത്‌റൂമിൽ നിന്നും വെളിയിൽ വന്ന പ്രസാദിനെ അവൾ കട്ടിലിൽ പിടിച്ചിരുത്തിയിട്ട് പറഞ്ഞു…

സാരമില്ല ഏട്ടാ.. ഏട്ടന് പറ്റാത്ത കാര്യത്തിന് ഞാൻ ഒരിക്കലും നിർബന്ധിക്കില്ല..

എനിക്കും ഈ സുഖമൊക്കെ കിട്ടണമെന്ന് ഏട്ടന് തോന്നിയല്ലോ.. അതു തന്നെ എനിക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്ന കാര്യമാണ്…

വേണിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ സങ്കടം വന്നു എങ്കിലും തനിക്ക് ശുക്ലം പോയതിന്റെ യഥാർത്ഥ കാരണം മാത്യു സാറിനെ കുറിച്ച് ഓർത്തതാണ് എന്നത് അവൻ അവളിൽ നിന്നും മറച്ചു വെച്ചു…

പ്രസാദിനെ തന്നോട് ചേർത്ത് കിടത്തി
അവന്റെ മുടിയിഴകളിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് തഴുകി..

” ഏട്ടാ.. എനിക്ക് ഈ സുഖം കിട്ടണമെന്ന് ഏട്ടൻ ആത്മാർത്ഥമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ..? ”

പ്രസാദ് തല ഉയർത്തി അവളെ നോക്കി പറഞ്ഞു..

“ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ലല്ലോ.. എനിക്ക് അതിനു കഴിയിന്നില്ലല്ലോ..”

“ഏട്ടന് അല്ലേ കഴിയാത്തത്.. കഴിയുന്ന ഒരാളുണ്ട്.. പക്ഷേ ഏട്ടന്റെ പിന്തുണ എനിക്ക് വേണം.. “