അതി ജീവിതൻ 3 [ലോഹിതൻ] 128

വരുന്ന വഴി ഹോട്ടലിൽ നിന്നും ഒന്നും വാങ്ങി കഴിക്കേണ്ട കെട്ടോ..
ബെന്നിച്ചന് ഇഷ്ടമുള്ള വെള്ളെപ്പവും മുട്ടക്കറിയും ഞാൻ ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്..”

“നിന്റെ അപ്പം കഴിക്കാൻ എത്രനാളായി ഞാൻ കൊതിയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു.. ഇന്ന് ഞാൻ വയർ നിറയെ കഴിക്കും.. ”

വേണിയുടെ ശരീരം മുഴുവൻ കുളിരു കോരി.. സിരകളിൽ രക്തയോട്ടം കൂടി..
അരക്കെട്ടിൽ ഒരു ആളൽ.. ഓഹ് എന്റെ ബെന്നിച്ചാ ഒന്ന് പെട്ടന്ന് വാ…

“അച്ഛാ ഇങ്ങോട്ട് ഒന്നു വന്നേ..”

സിറ്റൗട്ടിൽ ഇരുന്നു പാത്രം വായിക്കുകയായിരുന്നു ചന്ദ്രൻ..
അയാൾ പെട്ടന്ന് എഴുനേറ്റ് വേണിയുടെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു..

വാതിൽ തള്ളി തുറന്ന് അയാൾ മുറിയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ അവൾ കുളി കഴിഞ്ഞ് ഡ്രസ്സ് ചെയ്യുകയാണ്..

ഈറൻ മുടി ഒരു ടൗവൽകൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞു നിറുകയിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു.. ഒരു പാവാടയും ബ്രായും മാത്രമാണ് വേഷം..

വയറിന്റെ മടക്കുകൾക്കുള്ളിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന പുക്കിൾക്കുഴി..

പിന്നിലേക്ക് തള്ളിനിൽക്കുന്ന ചന്തി..
ബ്രായുടെ കപ്പിൽ ഒതുങ്ങാത്ത മുലകൾ വെളിയിലേക്ക് തുളുമ്പി നിൽക്കുന്നു…

ചന്ദ്രന് വല്ലാത്ത നഷ്ടബോധം തോന്നി.. ഈ സുന്ദര ശരീരം ശരിക്ക് അനുഭവിക്കാൻ തനിക്ക് യോഗമില്ലാതെ പോയല്ലോ…
തനിക്ക് പ്രായം കൂടേണ്ടിയിരുന്നില്ല..

ആഹ് സാരമില്ല.. അവളുടെ തുടയിടുക്കിലെ നിധി കുംഭം എത്രയോ തവണ തനിക്കായി തുറന്നു തന്നു..

അതൊരു ഭാഗ്യമല്ലേ.. ആരും കൊതിക്കുന്ന പെൺ പൂവിലെ തേൻ കുടിക്കാൻ പറ്റുന്നത്…

താൻ വിളിച്ച ഉടൻ ഓടിവന്ന് തന്നെ നോക്കി വായും പിളർന്ന് നിൽക്കുന്ന ചന്ദ്രനെ കണ്ടപ്പോൾ പണ്ട് അവൾ വീട്ടിൽ വളർത്തിയിരുന്ന കൈസർ എന്ന നായെ ആണ് വേണിക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്..