അതിജീവിതൻ 7 [ലോഹിതൻ] 126

അപ്പോൾ ബെന്നി കല്പനയെയും വേണിയെയും അടുത്തേക്ക് ചേർത്തു നിർത്തി അവരുടെ തോളിൽ കൂടി കൈ ഇട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

” എന്റെ ടീച്ചറെ എനിക്ക് നിങ്ങൾ രണ്ടുമല്ലേ പ്രധാനം.. പ്രസാദും ചന്ദ്രൻ ചേട്ടനും മാത്യു സാറിന്റെ ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് അല്ലേ.. അങ്ങേരുടെ വകുപ്പിൽ ഞാൻ കൈ കടത്തില്ല.. ”

കല്പന അപ്പോൾ പറഞ്ഞു.. ബെന്നീ നേരം ഇരുട്ടി തുടങ്ങി.. കുഞ്ഞിനെ അടുത്ത വീട്ടിൽ എല്പിച്ചിട്ടാണ് പോന്നത്.. ബീച്ചിൽ ഇപ്പോൾ ആരുമില്ലല്ലോ..നമുക്ക് പോകാം.. ”

” പോകാം ടീച്ചറെ.. ഈ മാത്യു സാറിനും പോകാൻ തൃതിയുണ്ട്.. ഇങ്ങേരെ വിട്ടശേഷം നമുക്ക് പോകാം..
സാറേ കാര്യങ്ങൾ പെട്ടന്ന് നടക്കട്ടെ.. ടീച്ചറിന് തീരെ ക്ഷമയില്ല.. വീട്ടിൽ പോയിട്ട് വേണം ഞങ്ങൾക്ക് ഒന്ന് കൂടാൻ.. അല്ലേ ടീച്ചറെ…”

“പോടാ.. ഞാൻ അത്ര മുട്ടി നിൽക്കുകയൊന്നുമല്ല..”

” നുണ പറയല്ലേ ടീച്ചറെ.. ടീച്ചർ ഇപ്പോൾ കഴപ്പ് ഇളകി നിൽക്കുകയാണെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നു.. ടീച്ചറിന്റെ പൂറ് കൊതി വെള്ളം ഊറി കൊഴഞ്ഞിരിക്കുകയല്ലേ.. ”

” അയ്യേ.. ഈ ചെറുക്കൻ എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നത്.. നാണമില്ലാത്തവൻ.. ”

” നമ്മുടെ ഇടയിൽ ഇനി നാണമൊക്കെ വേണോ ടീച്ചറെ.. നമ്മൾക്ക് പരസ്പരം എല്ലാം അറിയാവുന്നതല്ലേ..
ടീച്ചറിനെ ഞാൻ ഊക്കുന്ന കാര്യം ടീച്ചറിന്റെ ഭർത്താവ് ഈ ചന്ദ്രൻ ചേട്ടന് അറിയാം.. വേണിയെ ഞാൻ ഊക്കുന്ന കാര്യം പ്രസാദിനും അറിയാം.. ഈ മാത്യു സാറിന്റെ കുണ്ണ പ്രസാദ് ഊമ്പുന്ന കാര്യം നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും അറിയാം.. പിന്നെ എന്തിനാണ് അതിനിടയിൽ നാണമൊക്കെ.. “