ആതിരയുടെ പൂങ്കാവനം [ഗില്ലി ബാല] 242

​ടോണി: “എടാ മഹേഷേ… വാടാ മുത്തേ! എത്ര കാലമായിടാ നിന്നെ ഒന്ന് നേരിട്ട് കണ്ടിട്ട്.”

​ഞങ്ങൾ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവന്റെ മുഖത്ത് ആ പഴയ തെളിച്ചമുണ്ട്. പക്ഷെ സംസാരത്തിൽ എവിടെയോ ഒരു ചെറിയ നിരാശ നിഴലിക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

​ഞാൻ: “എന്താടാ… നീ ഒരുമാതിരി ചമ്മി ഇരിക്കുന്നല്ലോ? എന്തുപറ്റി?”

​ജീപ്പിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നതും ടോണി ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലിരുന്നു.

​ടോണി: “എടാ… പ്ലാൻ ഒക്കെ പാളി. നിനക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ സെറ്റാക്കി എന്ന് പറഞ്ഞ രമ്യ… അവൾക്ക് പീരിയഡ്‌സ് ആയി. വയറുവേദന കാരണം വരാൻ പറ്റില്ലെന്ന് ഇപ്പോഴാ മെസ്സേജ് അയച്ചത്. ഞാൻ ആകെ ഔട്ട് ആയി ഇരിക്കുവാടാ.”

​ടോണി പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലും ചെറിയൊരു നിരാശ നിറഞ്ഞു. ആവേശത്തോടെയാണ് ഞാൻ ഇത്രയും ദൂരം യാത്ര ചെയ്ത് വന്നത്.അതില്ലാതെ ആയി എന്തായാലും.

​ഞാൻ: (നിരാശയോടെ) “മൈര്… അവൾക്ക് ഇത് ഇപ്പോ തന്നെ വരണമായിരുന്നോ? നീ അത്രയും ബിൽഡപ്പ് തന്നിട്ട് അവസാന നിമിഷം ഇങ്ങനെ പണി തന്നല്ലോടാ.”

​ടോണി: “എന്തു ചെയ്യാനാടാ… അവളുടെയും അവസ്ഥ മോശമാ. നീ വിഷമിക്കണ്ട, റിസോർട്ട് ഞാൻ ബുക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഈ നിരാശ നമുക്ക് അവിടെ തീർക്കാം. നമുക്ക് രണ്ടുപേർക്കും മാത്രമായിട്ട് അവിടെ അടിച്ചു പൊളിക്കാം. നല്ല കള്ളും ഇറച്ചിയും ഒക്കെ ഞാൻ അവിടെ നേരത്തെ തന്നെ ഏർപ്പാട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്തായാലും വന്നതല്ലേ, നമുക്ക് വെള്ളമടിച്ച് ആഘോഷിക്കാം.”