ആതിരയുടെ പൂങ്കാവനം [ഗില്ലി ബാല] 605

​ടോണി: (തിക്കിത്തിരക്കി) “അത്… ആതിര… മഹേഷ് വന്നപ്പോൾ അവൻ നിർബന്ധിച്ചു…”

​ആതിര: “മഹിയേട്ടൻ വന്ന കാര്യമൊന്നും ഞാൻ ചോദിച്ചില്ല. നിങ്ങൾ എന്നോട് എന്തിനാ നുണ പറഞ്ഞത്? ഇപ്പൊ തന്നെ ഇറങ്ങിക്കോണം ഇവിടുന്ന്. ഇനി ഒരു നിമിഷം ഇവിടെ നിൽക്കണ്ട!”

​അവൾ ടോണിയുടെ കൈക്ക് പിടിച്ച് വലിച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് പോകാൻ തുനിഞ്ഞു. ഞാൻ ഇടയിൽ കയറി നിന്നു. അവൾ എന്നെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കിയെങ്കിലും ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ സംസാരിച്ചു.

​ഞാൻ: “ആതിര… നിൽക്ക്. നീ വന്നത് നന്നായി. പക്ഷെ ഈ പാതിരാത്രി നിങ്ങളിനി എങ്ങോട്ടാ പോണത്? നല്ല കാശ് കൊടുത്ത് ബുക്ക് ചെയ്ത റിസോർട്ടാണിത്. നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും വഴക്ക് കൂടണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ ആ റൂമിൽ വെച്ച് തീർത്തോ. അല്ലെങ്കിൽ നാളെ വീട്ടിൽ പോയിട്ട് ബാക്കി നോക്കാം. ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെ ഇറങ്ങിപ്പോയാൽ റിസോർട്ടുകാർ എന്ത് വിചാരിക്കും?”

​ഞാൻ റൂമിന്റെ താക്കോൽ അവർക്ക് നേരെ നീട്ടി. ആതിര ഒന്ന് മടിച്ചു നിന്നു. അവളുടെ പിണക്കം മാറിയിട്ടില്ലെങ്കിലും ഞാൻ പറഞ്ഞതിലെ കാര്യവും എന്റെ സാന്നിധ്യവും അവളെ അല്പം തണുപ്പിച്ചു.

​ഞാൻ: “പോകാൻ അനുവദിക്കില്ല. അകത്തോട്ട് കയറി ചെന്ന് സമാധാനമായി സംസാരിക്കൂ.”

​ടോണി അവളെ പതുക്കെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവൾ അവനെ കടുപ്പിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും മഹേഷ് കൂടെയുള്ളത് കൊണ്ട് മാത്രം അനുസരിക്കുന്ന മട്ടായിരുന്നു.

എല്ലാമൊന്ന് ശാന്തമായെന്ന് കണ്ടപ്പോ ഞാനെന്റെ ശ്വാസം ഒന്ന് നേരെ വിട്ടു… റിസോർട്ടുകാർ എല്ലാം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ഞാനവരെ നോക്കി ഒന്നുമില്ലെന്ന് മട്ടിൽ ഒന്ന് ചിരിച്ചു കാണിച്ച് അവരുടെ കൂടെ നടന്നു