ആതിരയുടെ പൂങ്കാവനം [ഗില്ലി ബാല] 242

​ആതിര: “അത് ശരിയാ മഹിയേട്ടാ. ഹോസ്പിറ്റലിൽ വരുന്നവരിലൊക്കെ അധികവും വയറും ചാടി നടക്കുന്നവരാ. ഇങ്ങനെ വർക്ക് ഔട്ട് ചെയ്യുന്നവരെ കാണാൻ തന്നെ ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്. ടോണിയോട് ഞാൻ കുറെ പറഞ്ഞതാ കുറച്ചൊന്ന് വ്യായാമം ചെയ്യാൻ. ഇവന് കള്ളുകുടിക്കാനല്ലേ നേരമുള്ളൂ.”

​ടോണി: “നിർത്തടി… മഹേഷിന്റെ ബോഡി കണ്ട് നീ എന്നെ കളിയാക്കണ്ട. എടാ മഹേഷേ… കണ്ടോ, ഇവൾക്ക് ഇപ്പോഴേ നിന്റെ ടീമിലാവണം എന്നുണ്ട്. എന്നെ ഇപ്പൊ വേണ്ട.”

​ഞാൻ: “നീ വെറുതെ ഓരോന്ന് പറയല്ലേടാ. അല്ല ആതിര… നീ ജോലി കഴിഞ്ഞു നേരെ ഇങ്ങോട്ട് പോന്നതാണോ? ആകെ ടയേർഡ് ആണല്ലോ.”

​ആതിര: “അതെ മഹിയേട്ടാ. സ്റ്റോറി കണ്ടപ്പോ തന്നെ എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. ഇവൻ കോഴിക്കോട് പോവാണെന്നാ പറഞ്ഞത്. പക്ഷെ ഇപ്പൊ ഇവിടെ വന്നിട്ട് നിങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും കാണുമ്പോൾ എന്റെ ദേഷ്യം ഒക്കെ പോയി. ആ തണുത്ത കാറ്റൊക്കെ കൊണ്ടപ്പോൾ നല്ല സുഖം തോന്നുന്നു.”

​ഞാൻ: “എങ്കിൽ പിന്നെ ഈ തണുപ്പിന് ചെറിയൊരു കഷ്ണം ചിക്കൻ എടുത്താലോ? ടോണി ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല.”

​ടോണി അപ്പോഴേക്കും ഗ്ലാസിലെ മദ്യം തീർത്ത് ആതിരയുടെ തോളിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു. അവൾ അവനെ തള്ളി മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. ഒരു പ്രത്യേക താളത്തിൽ ആ രാത്രി അവിടെ വിരിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. ടോണിയുടെ തമാശകളും ആതിരയുടെ നാണം കലർന്ന മറുപടികളും ആ ബാൽക്കണിയിൽ ഒരു പുതിയ സൗഹൃദത്തിന് വഴി തുറന്നു.

രാത്രിയിലേക്ക് വേണ്ടി ഓഡർ ചെയ്ത ചിക്കനും പൊറോട്ടയും അവടെ എത്തിയിരുന്നു.. ഞങ്ങൾ അത് ഒരു പ്ലേറ്റിൽ കൊണ്ടുവന്ന് അവടെ വച്ചു.