ആതിരയുടെ പൂങ്കാവനം [ഗില്ലി ബാല] 605

​അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. പകരം ഗ്ലാസിലിരുന്ന ഐസ് ക്യൂബ് എടുത്ത് പതുക്കെ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒന്ന് ഉരസി. ആ നനഞ്ഞ ചുണ്ടുകളും, ചുരിദാറിന്റെ വിടവിലൂടെ കാണുന്ന ആ വിയർപ്പൊട്ടിയ ചാലും എന്നെ വല്ലാതെ പ്രലോഭിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

മുറിയിലെ ആ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ, ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണ ടോണിയെ പിന്നിലാക്കി ഞങ്ങൾ രണ്ടാളും ആ വലിയ സോഫയിലേക്ക് ഇരുന്നു. ജെഡിയുടെ ലഹരി ആതിരയെ നല്ലപോലെ പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവൾ സോഫയുടെ കുഷ്യനിലേക്ക് ഒന്ന് ചാരി.

​ആതിര: (കണ്ണുകൾ പകുതി അടച്ച്) “മഹിയേട്ടാ… മതി. ഇനി എനിക്ക് വയ്യ. ആകെ തല കറങ്ങുന്ന പോലെ… ഇനി ഒരു തുള്ളി പോലും കുടിക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റില്ല.”

​അവൾ വല്ലാതെ കിതയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ വിയർപ്പൊട്ടിയ കഴുത്തിലെ ഞരമ്പുകൾ തെളിയുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.

​ഞാൻ: “സാരമില്ല ആതിര, നീ ഇത്രയൊക്കെ കുടിച്ചല്ലോ അത് തന്നെ വലിയ കാര്യം. അല്ല… നീ ആകെ വിയർത്ത് കുളിച്ചിരിക്കുകയാണല്ലോ? ആ വസ്ത്രമൊക്കെ ദേ ശരീരത്തോട് ഒട്ടിയിരിക്കുന്നു.”

​എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ അവൾ തളർച്ചയോടെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. മുടിയിഴകൾ വിരലുകൾ കൊണ്ട് പിന്നിലേക്ക് ഒതുക്കിയപ്പോൾ ആ കക്ഷത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള വിയർപ്പ് പാടുകൾ എന്റെ കണ്ണിലുടക്കി.

​ആതിര: “പിന്നെ വിയർക്കാതിരിക്കുമോ മഹിയേട്ടാ… ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞ് നേരെ ഇറങ്ങിയതാ. പോരാത്തതിന് ഈ റിസോർട്ടിലേക്കുള്ള ആ വലിയ കയറ്റം… വണ്ടി പകുതി വഴിക്കേ വരുള്ളൂ എന്ന് ടോണി പറഞ്ഞില്ല. ആ കുന്ന് മൊത്തം ഞാൻ ഓടി പിടിച്ചാ വന്നത്. മാറ്റാൻ വേറെ തുണിയൊന്നും കയ്യിലില്ല, അതുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുകയാ… മഹിയേട്ടന് ഇതിന്റെ മണം അടിക്കുമ്പോൾ വല്ല ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടോ?”