ആതിരയുടെ പൂങ്കാവനം [ഗില്ലി ബാല] 242

​അവൾ കുറച്ചുകൂടി എന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. അവളുടെ വിയർപ്പിന്റെ ആ തീക്ഷ്ണമായ ഗന്ധം എന്റെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി. അത് എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയായി തോന്നി.

​ഞാൻ: “ഏയ്… ഒരിക്കലുമില്ല. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഈ ഗന്ധം എനിക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടമായി ആതിര. ഇതിന് ഒരു പ്രത്യേക ലഹരിയുണ്ട്.”

​എന്റെ മറുപടി കേട്ട് അവൾ അമ്പരപ്പോടെ എന്നെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു കൗതുകവും ചെറിയൊരു നാണവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

​ആതിര: “അതെന്താ മഹിയേട്ടാ അങ്ങനെ? എല്ലാവർക്കും പെർഫ്യൂമിന്റെ മണമല്ലേ ഇഷ്ടം. ഈ വിയർപ്പിന്റെ മണം ഇഷ്ടമാണെന്ന് ആരെങ്കിലും പറയുമോ?”

​ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ മുഖത്തിന് അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. എന്റെ ശ്വാസം അവളുടെ കവിളിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി വശ്യമായ രീതിയിൽ പറഞ്ഞു.

​ഞാൻ: “പെർഫ്യൂം വെറും കൃത്രിമമല്ലേ ആതിര? അതിന് ഇത്രയും ജീവനുണ്ടാകില്ല. പക്ഷേ ഒരു പെണ്ണിന്റെ ശരീരത്തിലെ ഈ വിയർപ്പിന് അവളിലെ യഥാർത്ഥ പെണ്ണിന്റെ മണമുണ്ട്. അത് പുരുഷന്റെ ഉള്ളിലെ വികാരങ്ങളെ ഉണർത്തുന്ന ഒന്നാ… നിന്റെ ഈ മണം… അത് എന്നെ വല്ലാതെ വട്ടാക്കുന്നുണ്ട്.”

​ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ആതിരയുടെ ശ്വാസം ഒന്ന് നിലച്ചു. അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടുന്നത് എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു. അവൾ കണ്ണുകൾ വലിച്ചു തുറന്ന് എന്നെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു തരം കീഴടങ്ങൽ ഞാൻ കണ്ടു. ടോണി ഒരിക്കലും നൽകാത്ത ആ വശീകരണം എന്റെ വാക്കുകളിൽ അവൾ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.