ആതിരയുടെ പൂങ്കാവനം [ഗില്ലി ബാല] 605

.ആതിരയുടെ മുഖത്ത് ഒരു തരം പരവശത പടരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. എന്റെ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു ഓളം തന്നെ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ നോട്ടം താഴ്ത്തി തന്റെ ചുരിദാറിന്റെ അറ്റത്ത് വിരലുകൾ കൊണ്ട് വെറുതെ കോറി കൊണ്ടിരുന്നു.

​ആതിര: (വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ) “മഹിയേട്ടൻ… മഹിയേട്ടൻ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല. ടോണി ഒരിക്കലും എന്നോട് ഇങ്ങനെയൊന്നും പറയാറില്ല. അവന്… അവന് വേണ്ടത് കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല.”

​അവളുടെ സ്വരത്തിൽ ചെറിയൊരു വിറയലുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ സോഫയിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചാരി. ആ ഇരിപ്പിൽ അവളുടെ വിയർപ്പൊട്ടിയ ശരീരം എനിക്ക് കൂടുതൽ വ്യക്തമായി. ഷാൾ ഇല്ലാത്തതിനാൽ കഴുത്തിന്റെ താഴെ മുതൽ മാറിടങ്ങളുടെ തുടക്കം വരെയുള്ള ആ ഭാഗത്ത് വിയർപ്പുതുള്ളികൾ മഞ്ഞുതുള്ളികൾ പോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ട്.

​ഞാൻ: “അവൻ നിന്നെ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല ആതിര. ഈ രൂപത്തിൽ നീ എത്ര മനോഹരിയാണെന്ന് അവന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. നിന്റെ ഈ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധം പോലും എന്നിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന വികാരം നിനക്ക് ഊഹിക്കാൻ കഴിയില്ല.”

​ഞാൻ പറയുന്നത് കേട്ട് അവൾ അറിയാതെ ഒന്നുകൂടി എന്റെ അടുത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞു. അവളുടെ കൈമുട്ട് എന്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ തട്ടി. ആ സ്പർശനത്തിൽ അവൾ ഞെട്ടി മാറിയില്ല, പകരം ഒരു തരം ആശ്വാസത്തോടെ അത് ആ.സ്വദിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.

​ആതിര: “സത്യമാണോ മഹിയേട്ടാ? ഈ വിയർപ്പ് മണം കേട്ടിട്ട് മഹിയേട്ടന് എന്നോട്… എന്നോട് ഒരു താല്പര്യം തോന്നുന്നുണ്ടോ?”