ആതിരയുടെ പൂങ്കാവനം [ഗില്ലി ബാല] 242

​ഞാൻ: “ആതിര… നിന്റെ ഈ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധം എനിക്ക് ഒന്ന് അടുത്തറിയണം. എനിക്ക് ഈ മണം വല്ലാതെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. നീ ഒന്ന് സമ്മതിക്കുമോ?”

​എന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അവൾ ആകെ ഒന്ന് വിറച്ചു. ലജ്ജ കൊണ്ട് അവൾ മുഖം വശത്തേക്ക് മാറ്റി.

​ആതിര: (വിറയലോടെ) “അയ്യോ… വേണ്ട മഹിയേട്ടാ. എനിക്ക് നാണമാവുന്നു. ഞാൻ ജോലി കഴിഞ്ഞു വിയർത്തു കുളിച്ചു നിൽക്കുകയല്ലേ… ഇതിന് നല്ല മണമുണ്ടാകില്ല. മഹിയേട്ടന് അത് അസ്വസ്ഥതയാകും. പ്ലീസ്…”

​അവൾ കൈകൾ കൊണ്ട് തന്റെ മാറിടം മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് സോഫയുടെ അറ്റത്തേക്ക് അല്പം നീങ്ങി. പക്ഷേ അവളുടെ ആ കണ്ണുകളിൽ കാണുന്ന വശ്യത എന്നെ തടയുന്ന ഒന്നായിരുന്നില്ല.

​ഞാൻ: “നീ എന്തിനാ ആതിര പേടിക്കുന്നത്? ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ, ഈ വിയർപ്പാണ് നിന്റെ സൗന്ദര്യം കൂട്ടുന്നത്. അത് എനിക്ക് അസ്വസ്ഥതയല്ല, വലിയൊരു ലഹരിയാണ്. എനിക്ക് നിന്റെ ആ കക്ഷത്തിലെ മണമൊന്ന് അറിയണം… പ്ലീസ് ആതിര, നീ എന്നെ തടയരുത്.”

​ഞാൻ അവളുടെ തോളിൽ പതുക്കെ പിടിച്ചു എന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേർത്തു. അവൾ ആദ്യം ഒന്ന് മടിച്ചു നിന്നുവെങ്കിലും, എന്റെ നിർബന്ധത്തിന് മുന്നിൽ അവളുടെ പ്രതിരോധം പതുക്കെ തകർന്നു. അവൾ പതുക്കെ കൈകൾ അയച്ചു. ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് അവൾ കണ്ണുകൾ മുറുക്കി അടച്ചു.

​ആതിര: “മഹിയേട്ടന്… അത്രയ്ക്ക് ആഗ്രഹമാണെങ്കിൽ… ചെയ്തോളൂ. പക്ഷേ എനിക്ക് ഇപ്പോഴും വല്ലാത്തൊരു പേടി തോന്നുന്നു.”