ആതിരയുടെ പൂങ്കാവനം [ഗില്ലി ബാല] 605

​ഞാൻ: “പിന്നെ ഗൾഫിൽ പോയിട്ട് ഞാൻ അവിടെ എണ്ണ കുടിച്ചിട്ടാണോ ജീവിക്കുന്നത്? അവിടെ കിടന്ന് നരകിച്ചിട്ട് നാട്ടിൽ വന്നതാടാ. ഇവിടെ ഈ കുളക്കടവും കൂട്ടുകാരും ഇല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനാടാ ഈ ജീവിതം? എടാ ടോണി… സത്യം പറയട്ടെ, എനിക്ക് ഇപ്പോഴും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല നീ വിളിച്ചെന്ന്.”

​ടോണി: “നിന്റെ ഈ സെന്റിമെന്റ്സ് മാറ്റിവയ്ക്ക്. നീ പഴയ പോലെ തന്നെയാ അല്ലേടാ? കുടിച്ചാൽ ഉടനെ ഇമോഷണൽ ആകും. വീട്ടിലൊക്കെ എങ്ങനെയുണ്ട്? അമ്മാവനും അമ്മായിയും സുഖമായിരിക്കുന്നോ?”

​ഞാൻ: “എല്ലാവർക്കും സുഖം. പെങ്ങളുടെ കല്യാണം ഉറപ്പിക്കാൻ പോകുന്നു. അത് കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ എന്റെ പിന്നാലെ കൂടും വീട്ടുകാർ. നീ എന്റെ കല്യാണത്തിനെ കുറിച്ച് മാത്രം ഇപ്പോ ഒന്നും ചോദിക്കരുത് കേട്ടല്ലോ. എനിക്ക് ഇപ്പോ തന്നെ അത് കേട്ട് മടുത്തു.”

​ടോണി: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) “ഇല്ലടാ പട്ടി, ഞാൻ ചോദിക്കുന്നില്ല. പക്ഷെ എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്. നീ ഈ രണ്ടാം മാസം അവിടെ അടിച്ചുപൊളിച്ചു കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ, ഒന്ന് വയനാട് വരെ വരുമോ? നിന്നെ ഒന്ന് കാണണം എന്ന് എനിക്ക് വലിയ ആഗ്രഹമുണ്ട്. പിന്നെ നമ്മുടെ പഴയ പ്രീ-ഡിഗ്രി ഗ്യാങ്ങിലെ ചിലരും കൂടെ ഉണ്ടാവാൻ ചാൻസ് ഉണ്ട്…”

​ഞാൻ: “വയനാടോ? നീ വെറുതെ മോഹിപ്പിക്കല്ലേ മൈരേ… എനിക്ക് വരണമെന്നുണ്ട്. പക്ഷെ അച്ഛൻ സമ്മതിക്കുമോ എന്ന് അറിയില്ല. ഞാൻ വന്നാൽ അവിടെ എന്തെങ്കിലും സെറ്റപ്പ് ഉണ്ടാവുമോ?”

​ടോണി: “നീ വാടാ… നിനക്ക് വേണ്ട സൽക്കാരം ഒക്കെ ഞാൻ തരാം. പിന്നെ ഇവിടെ വന്നാൽ നിനക്ക് ചിലപ്പോൾ നിന്റെ ഈ ‘ഗൾഫ് ക്ഷീണം’ ഒക്കെ മാറാൻ പറ്റിയ ചില ഐറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടായേക്കാം. വരുന്നുണ്ടോ?”