ആതിരയുടെ പൂങ്കാവനം [ഗില്ലി ബാല] 242

ആതിരയുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ ദാഹം ഇപ്പോൾ നിയന്ത്രണാതീതമായി മാറിയിരുന്നു. അവൾ എന്നെ സോഫയിലേക്ക് പതുക്കെ തള്ളിയിരുത്തിയിട്ട്, ഒരു പെൺപുലിയെപ്പോലെ എന്റെ ദേഹത്തേക്ക് പടർന്നു കയറി. അവളുടെ നഗ്നമായ മാറിടങ്ങൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നപ്പോൾ ആ ചൂട് എന്റെ ഉള്ളിലെ കാമത്തെ ഒന്നുകൂടി ആളിക്കത്തിച്ചു.

​അവൾ ആവേശത്തോടെ എന്റെ ബനിയന്റെ അറ്റത്തു പിടിച്ചു മുകളിലേക്ക് വലിച്ചു. ഞാൻ കൈകൾ ഉയർത്തിക്കൊടുത്തു. ഊരിയെടുത്ത ആ ബനിയൻ അവൾ ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു. പിന്നീട് അവൾ എന്റെ തോളിലും നെഞ്ചിലും ആർത്തിയോടെ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് നിറച്ചു. ഗൾഫിലെ വെയിലിൽ വാടിയെങ്കിലും കരുത്തുറ്റ എന്റെ പേശികളിൽ അവൾ തന്റെ നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തി. ഓരോ ചുംബനത്തിലും അവൾ ഒരു പ്രത്യേക താളത്തിൽ എന്നെ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

​പിന്നീട് അവൾ പതുക്കെ താഴേക്ക് നീങ്ങി. എന്റെ ട്രാക്ക് പാന്റ്സ് അവൾ അഴിച്ചു മാറ്റി തറയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ വെറുമൊരു കറുത്ത ജെട്ടിയിൽ അവളുടെ മുന്നിൽ കിടക്കുകയാണ്. മൂന്ന് വർഷത്തെ ഗൾഫ് ജീവിതത്തിന് ശേഷമുള്ള ആ ദാഹം എന്റെ ജെട്ടിക്കുള്ളിൽ ആറഞ്ച് നീളത്തിൽ ഒരു വലിയ വീക്കമായി ഉയർന്നു നിന്നു.

​ആതിര അത് കണ്ടതും അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. അവൾ പതുക്കെ കൈകൾ കൊണ്ട് അതിൽ തൊട്ടു.

​ആതിര: (കിതച്ചു കൊണ്ട്) “മഹിയേട്ടാ… ഇത്രയും… ഇത്രയും കരുത്തോ? ടോണിക്ക് ഇതിന്റെ പകുതി പോലും ഇല്ല… എനിക്ക്… എനിക്ക് ഇത് കണ്ടിട്ട് തന്നെ ഭ്രാന്ത് വരുന്നു…”