ആതിരയുടെ പൂങ്കാവനം [ഗില്ലി ബാല] 242

​ആതിര പെട്ടെന്ന് ഫോൺ കൈക്കലാക്കി അലാറം ഓഫ് ചെയ്തു. ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് തൊട്ടടുത്ത് കിടക്കുന്ന ടോണിയെ നോക്കി. ഭാഗ്യം! അവൻ തന്റെ മുഖത്ത് കിടന്ന ആതിരയുടെ ചുരിദാറും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. മദ്യത്തിന്റെ ലഹരി അവനെ അത്രയ്ക്ക് തളർത്തിയിരുന്നു.

​ഞാൻ ആതിരയെ നോക്കി. കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിലെ ആ വന്യമായ പോരാട്ടത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ അവളുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു. മുടി ആകെ അലങ്കോലമായി കിടക്കുന്നു, ചുണ്ടുകൾ അല്പം തടിച്ചിരിക്കുന്നു. അവൾ പതുക്കെ പുതപ്പെടുത്തു തന്റെ നഗ്നത മറച്ചു.

​ഞാൻ: (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ) “എന്തൊരു ഉറക്കമാടാ ഇവന്റേത്! നമ്മൾ ഇവിടെ ഇത്രയൊക്കെ കാട്ടിക്കൂട്ടിയിട്ടും ഇവൻ അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ.”

​ആതിര ഒന്ന് കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു. അവൾ പതുക്കെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു.

​ആതിര: “ടോണി ഇങ്ങനെയാ… കുടിച്ചാൽ പിന്നെ ബോധം ഉണ്ടാവില്ല. പക്ഷേ മഹിയേട്ടാ… ഇന്നലെ രാത്രി… ഹോ, ഞാൻ ഇപ്പോഴും ആ ലഹരിയിലാണ്. മഹിയേട്ടൻ ശരിക്കും ഒരു മൃഗത്തെപ്പോലെയായിരുന്നു.”

​അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലെ രോമങ്ങളിൽ വിരലുകൾ ഓടിച്ചു. ഞാൻ അവളുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ച് പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

​ഞാൻ: “എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഞാൻ ഓർത്തത്. വയറ്റിൽ ഒഴിച്ചില്ലേ ഞാൻ… നിന്റെ വയറ്റിൽ വല്ലതും ആവുമോ എന്ന് എനിക്ക് പേടിയുണ്ട്.. എന്റെ പെട്ടെന്ന് വയറ്റിലാവുന്ന ടൈപ്പാ. മരുന്ന് വാങ്ങണ്ടേ.?

​എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ ആതിരയുടെ മുഖത്ത് ഒരു മ്ലാനത പടർന്നു. അവൾ ടോണിയെ ഒന്ന് പാളി നോക്കിയിട്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞു.