ആതിരയുടെ പൂങ്കാവനം [ഗില്ലി ബാല] 242

അങ്ങനെ കാലത്ത് 10 മണിക്ക് തന്നെ ഞാനും ടോണിയും ആതിരയും അവരുടെ വീട്ടിലെത്തി. ആദ്യമായാണ് ഞാനവിടെ പോകുന്നത്. ഒരു ഒറ്റ നില വീട്. പുതിയ വീടുതന്നെ ആണ്. വീടിന്റെ നാല് ഭാഗവും പുല്ലും മരങ്ങളും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

ഒരു വീട് കാണണമെങ്കിൽ 200 മീറ്റർ നടക്കണം.

ഞാൻ : ഇതെന്താടാ ഒറ്റപ്പെട്ടൊരു വീട്.

ടോണി : ഇവള് കുനിച്ചു നിർത്തി അടിക്കുമ്പോ നാട്ടുകാര് കേൾക്കണ്ടിരിക്കാൻ വാങ്ങിയതാ.

ടോണി അത് പറഞ്ഞതും ആതിര അവനെ പതിയെ ഒന്നടിച്ചു. ഞങ്ങളെങ്ങനെ ആ വീട്ടിലേക്ക് കയറി.

സാമാന്യം തരക്കേടില്ലാത്ത വീടാണ്.

ടോണി വാതിൽ തുറന്നതും ഞങ്ങൾ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. ഹാളിന്റെ വലതുവശത്തായി വലിയൊരു സോഫാ സെറ്റും നടുവിൽ ഒരു ടിവിയും ഇരിപ്പുണ്ട്. വീടിനുള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പും ഏകാന്തതയും അനുഭവപ്പെട്ടു.

​ആതിര: “മഹിയേട്ടൻ ഇരിക്ക്. ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം. ഈ വേഷം ഒന്ന് മാറ്റിയില്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് ഒരു സമാധാനവുമില്ല.”

​അവൾ തന്റെ ഹാൻഡ് ബാഗും മുറുകെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. ആ ബാഗിനുള്ളിൽ കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിലെ നമ്മുടെ ലഹരിയുടെ അടയാളമായ ആ നനഞ്ഞ പാന്റി ഉണ്ടെന്ന കാര്യം എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് ഓർമ്മ വന്നു. അവൾ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ടോണി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി ഫ്രിഡ്ജിൽ നിന്നും വെള്ളമെടുത്തു കുടിച്ചു.

​കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആതിര ബെഡ്റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ ആ വേഷം കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണ് തള്ളിപ്പോയി. റോസ് നിറത്തിലുള്ള കനം കുറഞ്ഞ കോട്ടൺ തുണികൊണ്ടുള്ള ഒരു പാന്റും ബനിയനുമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. ഇന്നലത്തെ ആ ആർഭാടമായ ചുരിദാറിനേക്കാൾ, ഈ വസ്ത്രത്തിൽ അവൾ കൂടുതൽ വശ്യമായി തോന്നി. ആ തുണിക്ക് കനം കുറവായതുകൊണ്ട് അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ വടിവുകളും സ്പർശിക്കാതെ തന്നെ എത്രമാത്രം മൃദുവാണെന്ന് എനിക്ക് ഊഹിക്കാമായിരുന്നു.