ആതിരയുടെ പൂങ്കാവനം [ഗില്ലി ബാല] 605

​ആതിര: “നിങ്ങൾ വന്നോ? കറി റെഡിയായി. ഇനി ചോറ് കൂടി വിളമ്പിയാൽ മതി. മഹിയേട്ടൻ നല്ലോണം സഹായിച്ചു.”

​ടോണി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് കഴുത്തിൽ കൈ വെച്ച് പതുക്കെ ചേർത്തു പിടിച്ചു. ആതിരയുടെ ആ ചന്തികളിൽ അപ്പോൾ എന്റെ ഉമിനീരിന്റെ നനവുണ്ടായിരുന്നു. അത് തന്റെ കയ്യിൽ തടയാതിരിക്കാൻ അവൾ അല്പം ഒഴിഞ്ഞു മാറി.

​ടോണി: “നല്ല മണം വരുന്നുണ്ടല്ലോ! മഹേഷേ, നീ ഇവളെയൊന്ന് സഹായിച്ചെന്ന് കരുതി ഇത്രയ്ക്ക് വിയർക്കണോ? നീ ആകെ നനഞ്ഞിരിക്കുകയാണല്ലോ.”

​ടോണി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ തോളിൽ തട്ടി. ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും വിയർത്തു കുളിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൻ കരുതിയത് അടുക്കളയിലെ ചൂട് കൊണ്ടാണെന്നാണ്. ആ പാവത്തിന് അറിയില്ലായിരുന്നു, ആ ചൂടിനേക്കാൾ വലിയൊരു ‘തീ’ ആണ് അവിടെ കുറച്ചു മുൻപ് അണഞ്ഞതെന്ന്.

​ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ഡൈനിംഗ് ടേബിളിന് ചുറ്റും ഇരുന്നു. ആതിര ഭക്ഷണം വിളമ്പുമ്പോൾ ഓരോ തവണയും അവളുടെ വിരലുകൾ എന്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ടോണിയുടെ കണ്ണുവെട്ടിച്ച് അവൾ എന്നെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി.

ഭക്ഷണം ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ നിരന്നു. മീൻ കറിയുടെയും ചോറിന്റെയും മണം ആ മുറിയിലാകെ പടർന്നു. ടോണി ആർത്തിയോടെ ഇരുന്നു. ആതിര ഞങ്ങൾക്ക് ഓരോരുത്തർക്കും ചോറ് വിളമ്പാൻ തുടങ്ങി.

​ഞാൻ: “ആതിര, നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ നിന്ന് കഷ്ടപ്പെടുന്നത്? നീയും കൂടി ഇരിക്ക്. ഞാനങ്ങ് വിളമ്പിക്കോളാം.”