വികാരങ്ങളുടെ ആ കൊടുമുടിയിൽ, അവർ തമ്മിലുള്ള ആ ചെറിയ ദൂരവും ഇല്ലാതായി. ശ്രീവേണി വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു, അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്നും ഒരു നേർത്ത ഞെരുക്കം പുറത്തുവന്നു. വേദനയേക്കാൾ ഉപരി, താൻ ആഗ്രഹിച്ച പുരുഷൻ്റെ സാമീപ്യം നൽകിയ സുഖമായിരുന്നു അവളുടെ മുഖത്ത് കണ്ടത്.
അവൻ അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളിൽ തൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി. ആ ചുംബനത്തിൽ ലോകം മുഴുവൻ നിശ്ചലമായതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. തൻ്റെ ശരീരവും മനസ്സും ഈ പുരുഷന് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായും അടിയറവ് വെച്ചുകഴിഞ്ഞു എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അവരുടെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ ഒന്നായി ചേർന്നു. ആ പഴയ മരക്കട്ടിലിൻ്റെ ചെറിയ ശബ്ദവും പുറത്തെ മഴയുടെ ഇരമ്പലും അവർക്കായി മാത്രം തീർത്ത ഒരു സംഗീതമായി മാറി.
ശ്രീവേണിയുടെ കണ്ണുകൾ പകുതി അടഞ്ഞ നിലയിലായിരുന്നു, അതിൽ പടർന്ന ലഹരിയും പ്രണയവും ഗോകുലിനെ കൂടുതൽ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. അവൻ്റെ ഓരോ ചലനത്തിലും അവൾ വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ അവൻ്റെ നഗ്നമായ പുറത്ത് നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തി മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നു.
അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്നും പുറത്തുവന്ന വാക്കുകൾ വെറുമൊരു സംസാരമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ആത്മാവിൻ്റെ സമർപ്പണമായിരുന്നു.
അവൾ അവൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി കിടന്നു. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരുതരം യാചനയും അതേസമയം പൂർണ്ണമായ അധികാരവുമുണ്ടായിരുന്നു. “എന്നെ വിടല്ലേ ഗോകുട്ടാ… എന്നെ ഇങ്ങനെ തന്നെ ചേർത്തുപിടിക്കൂ…” അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു.
ഗോകുലിൻ്റെ ഓരോ സ്പർശനത്തിലും അവളുടെ മുഖത്ത് സുഖകരമായ ഒരു വേദന മിന്നിമറഞ്ഞു. കവിളുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തു, നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ മുത്തുകൾ പോലെ തിളങ്ങി. അവൾ പതുക്കെ കീഴ്ചുണ്ട് കടിച്ചുപിടിച്ചു, തൻ്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും പുറത്തുവരാൻ വെമ്പുന്ന ആ വന്യമായ ശബ്ദത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ അവൾ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
