അവൻ അവളിലേക്ക് കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ, അവൾ തൻ്റെ കാലുകൾ അവൻ്റെ അരക്കെട്ടിൽ മുറുകെ ചുറ്റി. “നീ എൻ്റെതാണ്… എൻ്റെ മാത്രം…” അവൾ അവൻ്റെ കാതുകളിൽ കിതപ്പോടെ മന്ത്രിച്ചു. ആ വാക്കുകൾ ഗോകുലിൻ്റെ ഉള്ളിലെ പുരുഷനെ കൂടുതൽ ആവേശഭരിതനാക്കി.
അവളുടെ മാറിലെ ആ വേഗത്തിലുള്ള താളം ഗോകുലിന് തൊട്ടറിയാമായിരുന്നു. “രാകേഷേട്ടൻ… അദ്ദേഹം എനിക്ക് തരാത്തത്, എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടത്… നീ എനിക്ക് തരുന്നു ഗോകുട്ടാ…” അവൾ വിതുമ്പലോടെ പറഞ്ഞു. ആ വിതുമ്പലിൽ ദുഃഖമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് വർഷങ്ങളായി ഉള്ളിൽ അടിച്ചമർത്തി വെച്ച ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂവണിഞ്ഞതിൻ്റെ ആശ്വാസമായിരുന്നു
അവൾ അവൻ്റെ മുടിയിഴകളിൽ വിരലുകൾ കോർത്തു വലിച്ചു. “മതിയാവുന്നില്ല… എനിക്ക് നിന്നെ മതിയാവുന്നില്ല…” അവളുടെ ആ ആവർത്തിച്ചുള്ള മന്ത്രണം ആ പഴയ മുറിയിലെ വായുവിൽ പ്രണയത്തിൻ്റെ ചൂട് വർദ്ധിപ്പിച്ചു.സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ അവർ പരസ്പരം വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. ഗോകുലിൻ്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ ശ്രീവേണിയുടെ അരക്കെട്ടിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ, അവൾ തൻ്റെ കാലുകൾ അവൻ്റെ ഉടലിൽ പിണച്ചുവെച്ചു. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന അവരുടെ നഗ്നശരീരങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു നൂലിഴയുടെ വിടവുപോലും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ശ്രീവേണിയുടെ ഓരോ ശ്വാസവും ഗോകുലിൻ്റെ നെഞ്ചിൽ ആഞ്ഞുപതിച്ചു. അവൾ അവൻ്റെ കാതുകളിൽ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു, “വിടല്ലേ ഗോകുട്ടാ… എന്നെ ഇങ്ങനെ തന്നെ ചേർത്തുപിടിക്കൂ… മരിക്കുവോളം എനിക്ക് നിൻ്റെ ഈ ചൂട് മതി…”
പാമ്പുകൾ ഇണചേരുന്നതുപോലെ അവർ ആ കട്ടിലിൽ കിടന്നു പിടഞ്ഞു. ഗോകുലിൻ്റെ ഓരോ ചുവടിനും ശ്രീവേണി തൻ്റെ ഉടൽ വില്ലുപോലെ വളച്ച് മറുപടി നൽകി. അവളുടെ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ അവരുടെ മുഖങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രണയത്തിൻ്റെ ഒരു വല തീർത്തു.
theme relateble aane atha ezhuthan paranje