നീ എൻ്റെതാണ് ശ്രീ… എൻ്റെ മാത്രം,” ഗോകുൽ ആവേശത്തോടെ അവളുടെ കഴുത്തിൽ മുഖം അമർത്തി പറഞ്ഞു. അവൻ്റെ ആ പരുക്കൻ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അവൾ അവനെ കൂടുതൽ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
അവളുടെ വിരലുകൾ അവൻ്റെ മുതുകിൽ പ്രണയത്തിൻ്റെ അടയാളങ്ങൾ കോറിയിട്ടു.പുറത്ത് മഴയുടെ ഇരമ്പൽ നിലച്ചിരുന്നു, പക്ഷേ അകത്ത് അവരുടെ പ്രണയത്തിൻ്റെ കൊടുങ്കാറ്റ് അടങ്ങിയിരുന്നില്ല. ശ്രീവേണിയുടെ മുഖത്ത് പടർന്ന ആ സുഖകരമായ വേദനയും കണ്ണുകളിലെ ലഹരിയും ഗോകുലിനെ കൂടുതൽ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.
.”ശ്രീ… എനിക്ക് ഇനി നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയില്ല. എൻ്റെ ഈ പ്രണയം… നിൻ്റെ ഉള്ളിൽ, നിൻ്റെ ആ ഗർഭപാത്രത്തിൽ തന്നെ എനിക്ക് നിക്ഷേപിക്കണം. നിനക്ക് സമ്മതമാണോ? നിൻ്റെ ഉള്ളിൽ എൻ്റെ ഒരു അംശം ബാക്കിയാക്കാൻ നീ എന്നെ അനുവദിക്കുമോ?”
ഗോകുലിൻ്റെ ആ തീക്ഷ്ണമായ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ ശ്രീവേണി ഒരു നിമിഷം പോലും ആലോചിച്ചില്ല. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ വന്യമായൊരു തിളക്കം പടർന്നു. നാണമല്ല, മറിച്ച് തൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പുരുഷനെ പൂർണ്ണമായും ഉൾക്കൊള്ളാനുള്ള ഒരു ദാഹമായിരുന്നു ആ മുഖത്ത്.
അവൾ തൻ്റെ കാലുകൾ അവൻ്റെ അരക്കെട്ടിൽ സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ ഒന്നുകൂടി വരിഞ്ഞുമുറുക്കി, അവനെ തന്നിലേക്ക് ആവോളം വലിച്ചടുപ്പിച്ചു.
“ചോദിക്കണോ ഗോകുട്ടാ? നിൻ്റെത് മാത്രമായ ഈ ശരീരത്തിലേക്ക് നിൻ്റെ ആ അംശം പകർന്നു തന്നോളൂ… എനിക്ക് അത് വേണം. നിൻ്റെ ഈ പ്രണയത്തിൻ്റെ ചൂട് എൻ്റെ ഉള്ളിൽ എന്നും ബാക്കിയുണ്ടാവണം!” അവൾ അവൻ്റെ കാതുകളിൽ കിതപ്പോടെ മന്ത്രിച്ചു. ആ വാക്കുകളിൽ കാമത്തിൻ്റെ ലഹരിയും പ്രണയത്തിൻ്റെ ആഴവുമുണ്ടായിരുന്നു.
