”തൊട്ടുപോകരുത് എന്നെ!” അവളുടെ ശബ്ദം വെറുപ്പും അമർഷവും കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “ഇനി ഈ വിരൽ ഒന്ന് തൊട്ടാൽ, ആ നിമിഷം ഈ വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ഞാൻ ഇറങ്ങും. പറഞ്ഞത് കേട്ടല്ലോ?”
അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ വെറുപ്പ് അക്കുവിന്റെ ഹൃദയത്തെ കീറിമുറിച്ചു. ആയുഷ്കാലം മുഴുവൻ താൻ കാത്തുസൂക്ഷിച്ച ഒരു ബന്ധം ഒരു നിമിഷത്തെ ബുദ്ധിശൂന്യത കൊണ്ട് തകർന്നുപോയത് അവൻ വേദനയോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാൻ അവന് ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. തകർന്ന ഹൃദയവുമായി, കുറ്റബോധം പേറുന്ന ഒരു കുറ്റവാളിയെപ്പോലെ അവൻ വീട്ടിലേക്ക് വണ്ടി ഓടിച്ചു…
അക്കു പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളെല്ലാം ശാന്തനായി കേട്ടുനിന്ന ദേവേട്ടൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. കുറച്ചുനേരം ആലോചിച്ച ശേഷം, ഒരു ജ്യേഷ്ഠന്റെ കരുതലോടെയും എന്നാൽ നിഷ്പക്ഷമായും അയാൾ തന്റെ അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.
”അക്കു, നീ ചെയ്തത് പൂർണ്ണമായും തെറ്റാണെന്ന് ഞാൻ പറയില്ല. മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയും, ആ നൃത്തവും, ചുംബനവും… അതിന്റെ കൂടെ മനസ്സിലെ അടങ്ങാത്ത ദാഹവും കൂടി ചേർന്നപ്പോൾ മനുഷ്യസഹജമായ ഒരു തെറ്റ് നിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്ന് സംഭവിച്ചു. അത് തീർത്തും സ്വാഭാവികമാണ്. ആ ആവേശത്തിൽ ആർക്കും നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടാം.”
ദേവേട്ടൻ അല്പം നിർത്തിയ ശേഷം തുടർന്നു, “അതേസമയം അച്ചുവിനെ കുറ്റം പറയാനും എനിക്ക് കഴിയില്ല. നമുക്ക് രണ്ടുപേർക്കും അറിയാവുന്നതല്ലേ അവൾ എത്രത്തോളം സെൻസിറ്റീവ് ആണെന്ന്. സ്നേഹത്തിന്റെ പുറത്താണെങ്കിലും, തന്റെ സമ്മതം ചോദിക്കാതെയുള്ള ആ കടന്നുകയറ്റം അവൾക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവില്ല. നീ ചെയ്ത ആ പ്രവർത്തിയെ വെറുക്കുന്നതിനേക്കാൾ, അവൾക്ക് വേദനിച്ചത് നീ തകർത്ത വിശ്വാസത്തെ ഓർത്തായിരിക്കും.”
