അച്ചു ഒരു വാക്കുപോലും മിണ്ടിയില്ല. പക്ഷേ, അവളുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ അക്കുവിൽ തന്നെയായിരുന്നു…
അക്കു തലകുനിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ, അച്ചു അവനെത്തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കും. അവന്റെ മുഖത്തെ വാട്ടവും കണ്ണിന് താഴെയുള്ള ക്ഷീണവും കാണുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളം പിടയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അക്കു പതുക്കെ തലയുയർത്തി അവളെ നോക്കുമ്പോൾ, അവൾ പെട്ടെന്ന് നോട്ടം മാറ്റി തന്റെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് തന്നെ നോക്കും.
താൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൻ അറിയരുത് എന്ന വാശിയിലായിരുന്നു അവൾ…
ഈ കള്ളക്കളി പലതവണ ആവർത്തിച്ചു. രണ്ടുപേർക്കും പരസ്പരം മിണ്ടണമെന്നും ആലിംഗനം ചെയ്യണമെന്നും അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹമുണ്ട്… പക്ഷേ, ആരാദ്യം തുടങ്ങും എന്ന ആ വലിയ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ രണ്ടുപേരും തോറ്റുപോവുകയായിരുന്നു…
ആ ചമ്മലും കുറ്റബോധവും അവരെ വല്ലാതെ വീർപ്പുമുട്ടിക്കുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു…
ഇതെല്ലാം കണ്ടുനിന്ന ദേവേട്ടന് ഉള്ളിൽ ചിരിയാണ് വന്നത്. പരസ്പരം അത്രമേൽ ജീവനായ രണ്ടുപേർ ഈ കാണിക്കുന്ന കുട്ടിത്തം അയാൾ ആസ്വദിച്ചു. എങ്കിലും ഈ നിശബ്ദത അധികം നീളുന്നത് ശരിയല്ലെന്നും അയാൾക്ക് തോന്നി…
ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് അച്ചു അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി. അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഇപ്പോഴും ഒരു മരവിപ്പ് ബാക്കിയായിരുന്നു. പാത്രങ്ങൾ സിങ്കിലിട്ട് അവൾ കഴുകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, ദേവേട്ടൻ ഹാളിലിരുന്ന അക്കുവിനെ കണ്ണ് കാണിച്ചു. ‘അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ല്’ എന്നായിരുന്നു ആ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം. അക്കു വിറയ്ക്കുന്ന മനസ്സോടെ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
