അക്കു വാതിൽ തുറക്കാൻ തുടങ്ങിയതും അടുക്കളയിൽ നിന്നും അച്ചുവിന്റെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി: “അക്കു… ഒരു മിനിറ്റ്!”
അതൊരു അപേക്ഷയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു ആജ്ഞയായിരുന്നു. അക്കുവും ദേവേട്ടനും ഒരുപോലെ വിസ്മയിച്ചു പോയി. അച്ചു ദേഷ്യം നിറഞ്ഞ മുഖവുമായി വേഗത്തിൽ അക്കുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. അവളുടെ മുഖത്തെ ഗൗരവം കണ്ടപ്പോൾ അവൾ വീണ്ടും അവനെ തല്ലാനോ വഴക്ക് പറയാനോ ആണ് വരുന്നതെന്ന് അവർ കരുതി.
പക്ഷേ, അവിടെ സംഭവിച്ചത് ആരും സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിക്കാത്ത ഒന്നായിരുന്നു. അക്കുവിന്റെ അടുത്തെത്തിയതും അച്ചു അവന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. ഒട്ടും സമയം കളയാതെ അവൾ അവന്റെ മുഖം തന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞു വലിച്ചു. അക്കുവിന്റെ ചുണ്ടുകളെ അവൾ തന്റേതാക്കി മാറ്റി.
തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ദേവേട്ടൻ തൊട്ടുമുന്നിൽ നിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന ബോധം പോലും ആ നിമിഷം അവളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആ ചുംബനം ഒട്ടും സൗമ്യമായിരുന്നില്ല; അതിൽ ദിവസങ്ങളായി അവൾ ഉള്ളിൽ അടിച്ചമർത്തി വെച്ചിരുന്ന പ്രതിഷേധവും, സങ്കടവും, ദാഹവും എല്ലാം ഇരമ്പിക്കയറുകയായിരുന്നു. ആ ഒരൊറ്റ സ്പർശനത്തിലൂടെ അവർക്കിടയിലുണ്ടായിരുന്ന മൗനത്തിന്റെ മതിൽക്കെട്ടുകൾ തകർന്നു വീണു. എല്ലാ പരിഭവങ്ങളും സംഘർഷങ്ങളും ആ ലഹരിയിൽ അലിഞ്ഞു ഇല്ലാതായി.
പെട്ടെന്നുണ്ടായ ഈ മാറ്റത്തിൽ അക്കുവും ദേവേട്ടനും സ്തംഭിച്ചു പോയി. അക്കുവിന് എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് മനസ്സിലായില്ല. അവളെ തിരിച്ചു ചുംബിക്കാനോ അവളെ ആലിംഗനം ചെയ്യാനോ പോലും മറന്ന് ഒരു പ്രതിമയെപ്പോലെ അവൻ നിന്നുപോയിരുന്നു…
