പെട്ടെന്നുണ്ടായ സ്ഥലകാലബോധം അച്ചുവിനെ നടുക്കി. തന്റെ ദേവേട്ടന്റെ മുന്നിൽ വെച്ചാണ് താൻ പരിസരം മറന്ന് അക്കുവിനെ ചുംബിച്ചതെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളെ ലജ്ജയുടെ കൊടുമുടിയിലെത്തിച്ചു. മുഖം ഉയർത്താൻ പോലുമാകാതെ, വിറയ്ക്കുന്ന ഉടലോടെ അവൾ അക്കുവിനെ തള്ളിമാറ്റി മുറിയിലേക്ക് ഓടി. അവിടെ ബെഡിൽ മുഖമമർത്തി കമിഴ്ന്നു കിടക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഹൃദയം പടപടാ ഇടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഹാളിൽ അക്കുവും ദേവേട്ടനും തമ്മിൽ ഒരു നിശബ്ദ നിമിഷം കടന്നുപോയി. അക്കു പതുക്കെ ദേവേട്ടന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി; അവിടെ ദേഷ്യമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് എല്ലാം മനസ്സിലാക്കിയ ഒരു ജ്യേഷ്ഠന്റെ ശാന്തതയായിരുന്നു. ദേവേട്ടൻ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് പോകാൻ സമ്മതം നൽകിയപ്പോൾ, അക്കു പതുക്കെ അച്ചുവിന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
വാതിൽ ചാരി അവൻ അവളുടെ അരികിൽ ബെഡിൽ ചേർന്നു കിടന്നു. അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ കൈവെച്ച് തന്റെ നേർക്ക് തിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ആദ്യം അച്ചു ഒന്ന് വാശി കാണിച്ചു, മുഖം മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ അക്കുവിന്റെ സ്നേഹപൂർണ്ണമായ ബലത്തിന് മുന്നിൽ അവൾ പതുക്കെ അവന് അഭിമുഖമായി തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.
രണ്ടുപേരുടെയും കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ കോർത്തു. അവരുടെ ശ്വാസഗതികൾക്കിടയിൽ ആ റിസോർട്ടിലെ പാർട്ടിയുടെ ലഹരിയും, കാമത്തിന്റെ ഗന്ധവും ഇപ്പോഴും തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അക്കു പതുക്കെ അവളുടെ നെറ്റിയിലേക്ക് വീണ മുടിയിഴകൾ മാടിയൊതുക്കി.
”ചേച്ചി… എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം… അന്ന് രാത്രി ഞാൻ…” അക്കുവിന്റെ വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ അവൾ അനുവദിച്ചില്ല.
