അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ അവന്റെ മുടിയിഴകളിലൂടെ പതുക്കെ ചലിപ്പിച്ചു. “സാരമില്ലെടാ… ഞാൻ അന്ന് നിന്നെ തല്ലിയതും അല്പം കൂടിപ്പോയി. ഞാനും നിന്നോട് അത്രയും ദേഷ്യം കാണിക്കേണ്ടായിരുന്നു,” അവൾ മൃദുവായി പറഞ്ഞു.
ഒരു മാപ്പുപറച്ചിൽ എന്നോണം അക്കു അവളുടെ നെറുകയിൽ അർപ്പിച്ചു ഒരു ചുംബനം. അത് പതുക്കെ അവരുടെ അധരങ്ങളിലേക്ക് പടർന്നു…
ആ അടച്ചിട്ട മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ബെഡിന്റെ ഒരു വശത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞു കിടന്നുകൊണ്ട് അവർ പരസ്പരം നോക്കി. അച്ചുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ലജ്ജയും പ്രണയവും മാറിമാറി നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ കവിളിലെ ചുവപ്പ് അപ്പോഴും മാറിയിരുന്നില്ല.
”എടാ… നിനക്ക് ശരിക്കും ഭ്രാന്താണ്. ദേവേട്ടന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് നീ എന്നെക്കൊണ്ട് എന്തൊക്കെയാ ചെയ്യിപ്പിച്ചത്…” അച്ചു അവന്റെ മൂക്കിൽ പതുക്കെ നുള്ളിക്കൊണ്ട് പരിഭവം പറഞ്ഞു.
അക്കു അവളുടെ കൈകൾ പിടിച്ചെടുത്ത് തന്റെ ചുണ്ടോട് ചേർത്തു. “ഞാനാണോ ചെയ്യിപ്പിച്ചത്? ചേച്ചിയല്ലേ എന്നെ ഓടിവന്ന് പിടിച്ചു ചുംബിച്ചത്?” അവൻ കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചപ്പോൾ അച്ചു നാണം കൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖമൊളിപ്പിച്ചു. ആ ചിരിക്കിടയിൽ അവൻ അവളുടെ കാതോരം ചുണ്ടുകൾ ചേർത്ത് മൃദുവായി ഒന്ന് കടിച്ചു.
അച്ചു ഒരു ചെറിയ മൂളലോടെ അവനെ തള്ളിമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. “അയ്യേ… വിടടാ… ദേവേട്ടൻ പുറത്തുണ്ട്. അദ്ദേഹം എന്ത് വിചാരിക്കും?”
”ദേവേട്ടന് നമ്മളെ അറിയുന്നതല്ലേ ചേച്ചി… നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള പിണക്കം മാറിയതിലും,, നമ്മൾ ഇങ്ങനെ സ്നേഹിക്കുന്നതിലും അദ്ദേഹത്തിനാവും ഏറ്റവും സന്തോഷം,” അക്കു അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ വശങ്ങളിൽ ചുംബനങ്ങൾ അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. അവന്റെ ഓരോ സ്പർശനത്തിലും അച്ചുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ആ പഴയ പ്രണയലഹരി ഉണർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു.
