ദേവേട്ടൻ വാത്സല്യത്തോടെ അച്ചുവിന്റെ നെറുകയിൽ തലോടി. അവളുടെ മുടിയിഴകൾ മാടിയൊതുക്കിയ ശേഷം അദ്ദേഹം അവളുടെ നെറ്റിയിൽ മൃദുവായി ഒന്ന് ചുംബിച്ചു. ” അല്ലെങ്കിലും നമ്മുടെ അച്ചുവിന് നിന്നോട് അധികനേരം പിണങ്ങി നിൽക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു,” അദ്ദേഹം ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
പിന്നീട് ദേവേട്ടൻ അവളെ ഒന്നു കളിയാക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. “എന്താ അച്ചു… ഇപ്പോൾ നിന്റെ സ്വന്തം അനിയന്റെ കൂടെ ഇത്ര ചേർന്ന് കിടക്കാൻ നിനക്ക് നാണം ഒന്നും തോന്നുന്നില്ലേ?”
അതുകേട്ടതും അച്ചുവിന്റെ മുഖം തക്കാളി പോലെ ചുവന്നു. “ദേവേട്ടാ… നിങ്ങളും കൂടി തുടങ്ങല്ലേ…” അവൾ കള്ള പരിഭവം അഭിനയിച്ച് ചിണുങ്ങാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ ഇടുപ്പിൽ മുറുകിക്കിടക്കുന്ന അക്കുവിന്റെ കൈകളെ അവൾ ബലം പ്രയോഗിച്ച് പറിച്ചുമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
പക്ഷേ അക്കു വിട്ടില്ല. അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ വശങ്ങളിലും കവിളിലും വീണ്ടും വീണ്ടും ചുംബനങ്ങൾ പൊതിഞ്ഞപ്പോൾ, അച്ചുവിന്റെ ഉടൽ ഒരു വിറയലോടെ പിടഞ്ഞു. നാണവും ലഹരിയും കലർന്ന ആ നിമിഷങ്ങളിൽ, തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട രണ്ട് പുരുഷന്മാർക്കിടയിൽ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ അവൾ ഒതുങ്ങിക്കൂടി. ആ മുറിക്കുള്ളിൽ ഇപ്പോൾ പിണക്കങ്ങളോ സങ്കടങ്ങളോ ഇല്ലായിരുന്നു; പകരം സ്നേഹത്തിന്റെ വറ്റാത്ത നീരുറവ മാത്രം ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു…
ആ രാത്രി അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സങ്കീർണ്ണവും എന്നാൽ മനോഹരവുമായ ഒരു സന്ധിയായിരുന്നു. ഒരു വശത്ത് ദേവേട്ടന്റെ വാത്സല്യപൂർണ്ണമായ സാന്നിധ്യം, മറുവശത്ത് അക്കുവിന്റെ അടങ്ങാത്ത പ്രണയവും കുസൃതിയും. നാണം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്ന അച്ചുവിനെ അവർ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് സ്നേഹം കൊണ്ട് മൂടുകയായിരുന്നു.
