ദേവേട്ടൻ അവളെ ഒന്നുകൂടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു, “ഭാവിയിൽ എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന് ഇപ്പോൾ ആലോചിച്ചു നീ വിഷമിക്കേണ്ട അച്ചൂ. ഇപ്പോൾ നമ്മൾ അനുഭവിക്കുന്ന ഈ സന്തോഷം… അതിലാണ് കാര്യം. അക്കുവിന്റെ കാര്യത്തിൽ നീ പേടിക്കേണ്ട.”
ദേവേട്ടന്റെ ആ ആശ്വാസ വാക്കുകൾ അച്ചുവിനെ താൽക്കാലികമായി ഒന്ന് തണുപ്പിച്ചെങ്കിലും, അവളുടെ ഉള്ളിലെ ചിന്തകൾ അടങ്ങിയിരുന്നില്ല. അവൾ പതുക്കെ ദേവേട്ടന്റെ തോളിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു. മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
“നിങ്ങൾ പറയുന്നത് ശരിയായിരിക്കാം ദേവേട്ടാ,” അച്ചു ദീർഘമായി ശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “പക്ഷേ, ഈ നിമിഷം അനുഭവിക്കുന്ന ഈ സന്തോഷം നാളെ വലിയൊരു നോവായി മാറുമോ എന്ന ഭയം മാറുന്നില്ല. അക്കുവിന് നാളെ ഒരു വിവാഹം ആലോചിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ പെണ്ണിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ എനിക്ക് സാധിക്കുമോ? ആ പെണ്ണിന് കിട്ടേണ്ട അവന്റെ സ്നേഹവും ശ്രദ്ധയും ഞാൻ ഇങ്ങനെ പങ്കിട്ടു വാങ്ങുന്നത് ശരിയാണോ?”
അവളുടെ സ്വരത്തിലെ ആ പക്വത ദേവേട്ടനെ അല്പം ഗൗരവത്തിലാക്കി. അദ്ദേഹം അവളുടെ കൈവെള്ളയിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് തലോടി…
“അച്ചൂ, ജീവിതം നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്നതുപോലെയല്ല മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്. ചിലപ്പോൾ ചില ബന്ധങ്ങൾ നമുക്ക് ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒന്നായി മാറും. അക്കു നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നത് ഒരു ആവേശത്തിന് പുറത്താണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ കാണുന്നത് നിനക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ദാഹം മാത്രമല്ല, വലിയൊരു കരുതലാണ്. ആ സ്നേഹം മറ്റൊരു പെണ്ണ് വന്നാലും നിനക്ക് നഷ്ടപ്പെടില്ല.”
