അവിചാരിതം [ഏകലവ്യൻ] [Remastered] 139

താഴെ കിടന്നിരുന്ന എന്റെ ഡ്രെസ്സെല്ലാം ഞാൻ എടുത്തിട്ടു.

കൂട്ടത്തിൽ  എന്റെ ബാഗും പാന്റിയും കാണാനില്ല. അവർ റെഡി ആയി എന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.

“എന്റെ ഹാൻഡ് ബാഗ് കാണാനില്ല.”

“ങേ..?? ന്താ..??

“ഒരാൾ മുന്നോട്ട് വന്നു.

“ഒന്ന് വെളിച്ചം കാണിക്കാമോ. എന്റെ ബാഗ് കാണാനില്ല..”

അയാൾ വേഗത്തിൽ, ഫോണിലെ ലൈറ്റ് കാണിച്ചു തന്നു. താഴെയൊന്നും കാണാനില്ല. വാനിലേക്ക് കാണിച്ചപ്പോൾ അവിടെയുണ്ട് രണ്ടും. ഞാൻ അതെടുത്ത് പാന്റീസ് വലിച്ചിട്ടു. അതവർ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

“എന്താടി നിന്‍റെ പേര്..?”

ഒരാൾ ചോദിച്ചു. ഞാൻ മിണ്ടിയില്ല. വീണ്ടും ചോദിച്ചു.

“ശ്യാമ..”

ഞാൻ വിക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“മ്മ്.. നമ്മളീ നാട്ടുകാരൊന്നും അല്ല. നിന്നെ ബസിൽ വച്ചു കണ്ടതാ. അപ്പോ ഏതോ ഒരാൾ പറയുകയുണ്ടായി നീ ഏതോ സുശീലിന്റെ ഭാര്യ ആണെന്ന്..!”

അത് കേട്ടു ഞാനൊന്നു കുഴങ്ങി. എന്നെ അറിയുന്നയാൾ, ആരാണ് ബസിലുണ്ടായിരുന്നത് എന്നാരുന്നു ചിന്ത പോയത്. അറിയാത്ത മൂന്നു പേര്ആ അവസരം മുതലെടുത്ത് എന്നെയിപ്പോ കളിച്ചതിന്റെ ദേഷ്യമൊന്നും വന്നില്ല.

“നി എന്തായാലും കൊള്ളാം..!നമ്മൾ ഇവിടൊക്കെ തന്നെ കാണും. വീണ്ടും കാണണം.!”

ചിരിച്ച സ്വരം.

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു.

അതും പറഞ്ഞ് ആ മൂന്നു പേരും റോഡിലേക്കിറങ്ങി. ഞാൻ പുറകെയിറങ്ങി. ഫോണെടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ ഓഫായിരുന്നു. ഞാൻ വേഗം വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.

അമ്മയും അനിയത്തിയും ഉമ്മറത്തു തന്നെ ഉണ്ടാരുന്നു. സുശീലേട്ടൻ എത്തിയില്ലന്നു തോന്നുന്നു.

“എന്താ മോളെ ഇത്ര വൈകിയത്..? എത്ര നേരായി..?”