സാർ തിരികെ പോയി ക്ലാസ് തുടർന്നു. പക്ഷേ എനിക്ക് ഒട്ടും സമാധാനം കിട്ടിയില്ല. ഞാൻ ഇരുന്ന സീറ്റിൽ ഉരുകുകയായിരുന്നു. എന്റെ ഫോൺ… അതിൽ വെറും ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം മാത്രമല്ല ഉള്ളത്. എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ രഹസ്യങ്ങൾ അതിലുണ്ട്. കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി, പ്രത്യേകിച്ചും ആ കാട്ടിലെ യാത്രയ്ക്ക് ശേഷം, ഞാൻ എന്റെ നഗ്നചിത്രങ്ങൾ എടുക്കുന്നത് ഒരു പതിവാക്കിയിരുന്നു. ബാത്ത്റൂമിൽ വെച്ചും, ബെഡ്റൂമിൽ വെച്ചും എടുത്ത സെൽഫികൾ. വസ്ത്രം മാറുന്ന വീഡിയോകൾ. ദീപകും കൂട്ടരും ചോദിച്ചാൽ അയച്ചുകൊടുക്കാൻ വേണ്ടി എടുത്തു വെച്ചവ. പക്ഷേ അയച്ചിരുന്നില്ല. അതെല്ലാം ഗാലറിയിൽ ‘My Eyes Only’ എന്ന ഫോൾഡറിൽ അല്ല, സാധാരണ ഗാലറിയിൽ തന്നെയാണ് കിടക്കുന്നത്! ലോക്ക് പോലും ചെയ്തിട്ടില്ല!
‘പടച്ചോനെ… സാർ അത് നോക്കുമോ?’ ഞാൻ വിറച്ചുപോയി. ഫോണിന് പാറ്റേൺ ലോക്ക് ഉണ്ട്. അത് സാറിന് അറിയില്ലല്ലോ. അതാണ് ഏക ആശ്വാസം. പക്ഷേ ക്യാബിനിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ലോക്ക് തുറക്കാൻ പറഞ്ഞാലോ? എന്റെ തൊണ്ട വരളാൻ തുടങ്ങി. ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാവരും പുറത്തിറങ്ങി. ഞാൻ മാത്രം സീറ്റിൽ തന്നെ ഇരുന്നു. “എന്താടി? സാർ വിളിച്ചില്ലേ? പോയി നോക്ക്,” കൂട്ടുകാരി അഞ്ജലി പറഞ്ഞു. “ആഹ്… പോവാം,” ഞാൻ ബാഗുമെടുത്ത് എഴുന്നേറ്റു.
ഫിസിക്സ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റിലെ സാറിന്റെ ക്യാബിനിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ തൂക്കുമരത്തിലേക്ക് പോകുന്ന പ്രതിയെപ്പോലെയായിരുന്നു. സാർ ഒറ്റയ്ക്കായിരിക്കണേ എന്ന് ഞാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു. ക്യാബിന്റെ വാതിലിൽ എത്തി. ഞാൻ ഗ്ലാസ് ഡോറിൽ മെല്ലെ മുട്ടി. “യെസ്, കം ഇൻ,” സാറിന്റെ ശബ്ദം. ഞാൻ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി. ക്യാബിനിൽ സാർ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. എസി യുടെ ചെറിയ മൂളൽ ശബ്ദം മാത്രം. സാർ കസേരയിൽ ചാരിയിരുന്ന് എന്തോ എഴുതുകയായിരുന്നു. എന്റെ ഫോൺ സാറിന്റെ മേശപ്പുറത്ത് ഇരിക്കുന്നുണ്ട്.
