ആ ഉച്ചസമയം മുഴുവൻ ആ അടച്ചിട്ട മുറിയിൽ എന്റെ നിലവിളിയും അവരുടെ അശ്ലീല വർഷങ്ങളും നിറഞ്ഞു നിന്നു. അവർ എന്നെ മാറി മാറി ഉപയോഗിച്ചു. എന്റെ കണ്ണുനീർ കട്ടിലിലെ വിരിയിൽ വീണു നനഞ്ഞു. അവർ എന്നെ മനുഷ്യനായിട്ടല്ല, വെറുമൊരു മാംസക്കഷണമായിട്ടാണ് കണ്ടത്.
സമയം ഉച്ചയായി. ഏകദേശം രണ്ട് മണി. അവർ രണ്ട് പേരും ക്ഷീണിച്ച് എഴുന്നേറ്റു. ഞാൻ കട്ടിലിൽ അനങ്ങാൻ വയ്യാതെ, തളർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു. എന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ വേദന. തുടയിടുക്കുകൾ നീറുന്നു. മുലകളിൽ പല്ലിന്റെ പാടുകൾ. “എടാ… വിശക്കുന്നു. നമുക്ക് ഫുഡ് കഴിക്കാം,” ഹരി സാർ പറഞ്ഞു. “ആഹ്… കഴിക്കാം. ഇവളോ?” സതീഷ് സാർ എന്നെ നോക്കി. “ഇവളും കഴിക്കട്ടെ. ഊർജ്ജം ഉണ്ടെങ്കിലല്ലേ വൈകുന്നേരം വരെ നമുക്ക് കളിക്കാൻ പറ്റൂ,” ഹരി സാർ ചിരിച്ചു.
“എടി… എഴുന്നേൽക്ക്,” സതീഷ് സാർ എന്റെ കാലിൽ തട്ടി. ഞാൻ കഷ്ടപ്പെട്ട് എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. വസ്ത്രങ്ങൾ തിരഞ്ഞു. എന്റെ കീറിയ പാന്റിയും ബ്രായും ദൂരെ കിടപ്പുണ്ട്. “എന്താടി നോക്കുന്നത്? തുണിയോ? അതൊന്നും ഇനി നിനക്ക് വേണ്ട,” ഹരി സാർ പറഞ്ഞു. “സാർ… പ്ലീസ്… ഞാൻ ഒന്ന് ഉടുത്തോട്ടെ…” ഞാൻ അപേക്ഷിച്ചു. “അവളൊരു തുണി… ഇറങ്ങി വാടി വെറുതെ,” സതീഷ് സാർ എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് വലിച്ചു. ഞാൻ നഗ്നയായി തന്നെ ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. എനിക്ക് അപമാനം കൊണ്ട് തല ഉയർത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ അവർ ഭക്ഷണം എടുത്തു വെച്ചിരുന്നു. ബിരിയാണിയാണ്. “ഇരിക്ക്,” ഹരി സാർ ഒരു കസേര കാണിച്ചു കൊടുത്തു. ഞാൻ ഇരുന്നു. ഞാൻ എന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് മുലകളും നാണവും മറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. “കൈ എടുക്കെടി… ഞങ്ങൾക്ക് ഫുഡ് കഴിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ശരീരം കണ്ടിരിക്കണം. അതാണ് ഞങ്ങൾക്ക് കറി,” സതീഷ് സാർ അലറി. ഞാൻ പേടിച്ച് കൈകൾ മാറ്റി. അവർ എന്റെ എതിർവശത്ത് ഇരുന്നു. ഞാൻ നഗ്നയായി ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
