“മതി… ഇനി ഡ്രസ്സ് ചെയ്ത് വിട്ടേക്കാം. സമയം ഒരുപാടായി,” സതീഷ് സാർ പറഞ്ഞു. “ഡ്രസ്സോ? അതൊക്കെ എവിടെയാ?” ഞാൻ ചോദിച്ചു. “അതൊക്കെ വീട് മുഴുവൻ ചിതറിക്കിടക്കുവാ. നീ തന്നെ പോയി കണ്ടുപിടിക്ക്,” അവർ ചിരിച്ചു. ഞാൻ ആ അവസ്ഥയിൽ, നഗ്നയായി വീടിനുള്ളിലേക്ക് കയറി. ഓരോ മുറിയിലും കയറി എന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ തിരഞ്ഞു. ടീ-ഷർട്ട് സോഫയുടെ അടിയിൽ. ലെഗിൻസ് അടുക്കളയിൽ. ഷാൾ ഹാളിലെ ഫാനിന്റെ മുകളിൽ. ഏറ്റവും അവസാനം പാന്റി കിട്ടി. അത് രണ്ട് കഷ്ണമായിരുന്നു. എനിക്ക് അത് ഇടാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. ഞാൻ അത് കയ്യിൽ ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ചു.
അവർ ഹാളിലിരുന്ന് ടിവി കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഓരോ തുണിയും അവരുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് നാണത്തോടെ ധരിച്ചു. ബ്രാ ഇടാൻ നോക്കിയപ്പോൾ അതിന്റെ ഹുക്ക് പൊട്ടിയിരുന്നത് കണ്ടു. ഞാൻ എങ്ങനെയൊക്കെയോ അത് കെട്ടി വെച്ചു. എന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ നീറ്റലായിരുന്നു. നടക്കാൻ വയ്യ. “ഇറങ്ങാം,” ഹരി സാർ കാറിന്റെ താക്കോൽ എടുത്തു.
കാറിൽ കയറുമ്പോൾ അവർ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു. “എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു ആയിഷാ ഞങ്ങളുടെ ബാച്ചിലർ പാർട്ടി?” സതീഷ് സാർ ചോദിച്ചു. ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. അവർ എന്നെ എന്റെ വീടിന് കുറച്ചു മാറി ഇറക്കി വിട്ടു. “നാളെ ക്ലാസ്സിൽ കാണാം. പിന്നെ, ഇന്നത്തെ വീഡിയോസ് ഒക്കെ ഞങ്ങൾ സേഫ് ആയി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. നീ നല്ല കുട്ടിയായിരുന്നാൽ അത് പുറത്ത് പോവില്ല,” ഹരി സാർ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി.
ഞാൻ വണ്ടിയിൽ നിന്നിറങ്ങി. കാർ പോയപ്പോൾ ഞാൻ ആ ഇരുട്ടിൽ തനിച്ചായി. വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ കാലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ ബാഗിൽ ആ കീറിയ പാന്റി ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ ശരീരത്തിൽ അവരുടെ പല്ലിന്റെയും നഖത്തിന്റെയും ചൂരലിന്റെയും പാടുകൾ. പക്ഷേ എന്റെ മനസ്സിൽ ഭയത്തോടൊപ്പം തന്നെ മറ്റെന്തോ ഒന്ന് തോന്നി. എന്റെ അഹംഭാവം, എന്റെ അഭിമാനം എല്ലാം അവർ തകർത്തു കളഞ്ഞു. ഞാൻ വെറുമൊരു പെണ്ണാണെന്നും, ആണുങ്ങളുടെ കളിപ്പാട്ടമാണെന്നും അവർ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചു.
