ആയിഷയുടെ ആവേശവും കളിയും 4 [Raja Master] 230

“മതി സാർ… എനിക്ക് തണുക്കുന്നു… പ്ലീസ്… എന്നെ വിട്…” ഞാൻ കരഞ്ഞപേക്ഷിച്ചു.

സാർ എന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് നിന്നു. സാറിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ക്രൂരമായ ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.

“നിനക്ക് തണുക്കുന്നുണ്ടല്ലേ? ശരി, നമുക്ക് തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാം. പക്ഷേ ഒരു വ്യവസ്ഥയുണ്ട്.”

“എ… എന്ത് വ്യവസ്ഥ?” ഞാൻ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.

“നീ ഈ കോലത്തിൽ തന്നെ വീട്ടിലേക്ക് നടക്കണം. പൂർണ്ണ നഗ്നയായി, നിന്റെ ഒരു അവയവവും കൈകൊണ്ട് മറയ്ക്കാതെ എന്റെ മുന്നിലൂടെ നീ നടക്കണം. ഞാൻ നിനക്ക് പിന്നാലെ കാണും,” സാർ ആജ്ഞാപിച്ചു.

“ഇല്ല സാർ… എന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റില്ല… ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ… എന്റെ പാവാട എങ്കിലും ഇട്ടോട്ടെ സാർ…” ഞാൻ സാറിന്റെ കാലിൽ വീഴാൻ പോയി.

സാർ എന്റെ മുടിയിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ച് എന്നെ നിർത്തി. “ആര് കാണാൻ? ഈ തോട്ടത്തിൽ നമ്മൾ മാത്രമേ ഉള്ളൂ. പിന്നെ നീ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലെങ്കിൽ, നിന്റെ ആ വീഡിയോസ് മുഴുവൻ ഞാൻ യൂട്യൂബിൽ ഇടും. നിന്റെ വാപ്പയും ഉമ്മയും നാട്ടുകാരും എല്ലാം നിന്റെ ഈ കോലം കാണും. വേണോ?” സാറിന്റെ ആ ഭീഷണി എന്റെ ഹൃദയം പിളർക്കുന്നതായിരുന്നു.

ഞാൻ നിസ്സഹായയായിരുന്നു. എനിക്ക് എന്റെ മാനം രക്ഷിക്കാൻ ഈ അപമാനം സഹിച്ചേ മതിയാകൂ. ഞാൻ വീണ്ടും വിധിക്ക് മുന്നിൽ തലകുനിച്ചു. സങ്കടം കൊണ്ട് എന്റെ തൊണ്ട പൊട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ വെറുതെ ഒന്ന് തലയാട്ടി.

“അങ്ങനെ വഴിക്ക് വാ… നടക്കാൻ തുടങ്ങിക്കോ. കൈകൾ രണ്ടും താഴെ ഇട്ടേക്കണം. ഒരിടത്തും മറക്കാൻ പാടില്ല,” സാർ കർശനമായി പറഞ്ഞു.