ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ അവളെക്കാത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ ആൽബർട്ട് കണ്ടു.. മഞ്ഞ സാരിയിൽ കണിക്കൊന്ന പൂത്തുനിൽക്കുന്ന കണക്കെ അതിസുന്ദരിയായി നടന്ന് വരുന്ന സോന. സാരിക്കിടയിലൂടെ കാണുന്ന വെളുത്ത പളുങ്ക് വയർ. ഇളം കാറ്റിൽ മാറിലെ സാരിയൊന്നു തെന്നി മാറിയതും അവളുടെ മുപ്പത്തിനാല് സൈസിൻ്റെ കൂർത്ത മുല ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ വിങ്ങി നിൽക്കുന്നത് ആൽബർട്ട് ഹർഷത്തോടെ നോക്കി നിന്നു.
പറ്റിയാൽ ഒരിക്കൽ ആ ബ്ലൗസ് ഊരി സോനേച്ചിയുടെ മുലകൾ ഞെക്കി പിഴിഞ്ഞ് കുടിക്കണം. ആ ഓർമയിൽ തന്നെ അവൻ്റെ കുണ്ണ കമ്പിയടിച്ചു. അവനെ അടുത്ത് കണ്ടപ്പോൾ സോന ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.
ആൽബർട്ടിൻ്റെ ഉള്ളം തളിർത്തു. അവൻ ശൗരിക്ക് മനസ്സ് കൊണ്ട് നന്ദി പറഞ്ഞു. തന്നെ തല്ലിയ ചേച്ചിയാണ് ഇന്ന് നോക്കി ചിരിക്കുന്നത്.
“ഇന്ന് ആൽബർട്ട് നേരത്തെയാണല്ലോ..”
അവൾ കുശലം പറഞ്ഞു.
“ചേച്ചിയെ കാണാൻ വേണ്ടി നേരത്തെ വന്നതാ..”
സോന ചിരിച്ചു.
“എന്നോട് ദേഷ്യമുണ്ടോ ചേച്ചിക്ക്..”
ആൽബർട്ട് തിരക്കി.
“എനിക്ക് ദേഷ്യമൊന്നുമില്ല.. ശൗരി പറഞ്ഞില്ലേ എല്ലാം.”
അവൾ പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ ചുമ്മാ.. ചോദിച്ചതാ..”
അവൻ വിക്കി.
“വാ.. നമുക്ക് അകത്ത് ഇരിക്കാം..”
ആരും കാണണ്ട എന്നോർത്ത് അവനെ വിളിച്ചിട്ട് അവൾ വെയിറ്റിംഗ് ഷെഡ്ഡിലേക്ക് കയറി സിമൻ്റ് ബെഞ്ചിലിരുന്നു. അവൾക്കടുത്തായി ആൽബർട്ടുമിരുന്നു.
“സത്യത്തിൽ ഞാനന്ന് വല്ലാതെ ഭയന്ന് പോയി കേട്ടോ.. അത് കൊണ്ടാ മോനെ തല്ലിയത്..”
ആൽബർട്ട് ഒന്ന് മന്ദഹസിച്ചു. ഒരു വള കിട്ടിയപ്പോൾ ഇവൾക്കുണ്ടായ മാറ്റം. ആൽബർട്ടിന് അത്ഭുതം തോന്നിപ്പോയി.
ആ തനിനാടൻ ടച്ച് കളയണ്ട. ഇരുളുകണ്ടവും റബ്ബറ് തോട്ടവും ഏലവാരവും വരിക്കച്ചക്കയും പിന്നെ പൊളപ്പ് തീരാതെ പിടയ്ക്കുന്ന ഒറ്റപ്പെണ്ണുങ്ങളും ഒളിയുദ്ധങ്ങളും മദഗന്ധം ഉറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന ഇരുണ്ട ഇടങ്ങളും ഒരു മഴക്കോളിന് നാടുവിടുന്ന കറണ്ടും..ശരിയായ സെറ്റപ്പാണ്, ഉടുതുണി പറിഞ്ഞ് പോകാൻ പാകത്തിനുള്ളത്.
പത്തെങ്കിൽ പത്ത് ലിറ്റർ, ഉള്ളത് അളന്ന് തൂക്കി നേരം കളയാതെ തരാൻ നോക്ക്.
വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ ആണെങ്കിലും കഥ എഴുതുന്നുണ്ടല്ലോ ദത് മതി…. ♥️♥️