“ആഹാ.. നല്ല ആഗ്രഹം.. ഇതിന് ഒരു വളയൊന്നും പോര.. ഒരു അഞ്ചാറു വളയെങ്കിലും വേണം.. സെറ്റാക്കി തരുന്നതിന് എനിക്കും വേണം രണ്ട് വള…”
“ശരി ഓകെ..”
ആൽബർട്ട് സമ്മതിച്ചു.. അവനു നല്ല പോലെ കഴ കേറി നിൽക്കുകയാണെന്ന് ശൗരിക്ക് മനസ്സിലായി.
“നീയിങ്ങനെ വള മോഷ്ടിക്കുന്നത് നിൻ്റെ മമ്മിയെങ്ങാനുമറിഞ്ഞാൽ എന്ത് ചെയ്യും..”
ശൗരി തിരക്കി.
“മമ്മി അതിനു വളയൊന്നും ഇടാറില്ല.. ഇനി നോക്കിയാലും അതൊന്നും പ്രശ്നമാകാതെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം..മമ്മിയെ ഒതുക്കാനുള്ള വഴിയൊക്കെ എനിക്കറിയാം”
ആൽബർട്ട് നിസ്സാരമായി പറഞ്ഞു.
“അതെങ്ങനെ.. എന്നോട് കൂടെ പറ.. കക്കാൻ പഠിച്ചാൽ മാത്രം പോരല്ലോ നിക്കാനും പഠിക്കേണ്ടെ..”
ശൗരി ചോദിച്ചു.
“മമ്മി വല്ലോം പറഞ്ഞാല് മമ്മിയുടെ ഒരു സീക്രട്ട് എനിക്കറിയാം.. അത് പറഞ്ഞു ഞാൻ പേടിപ്പിച്ചോളാം..”
“അതെന്ത് സീക്രട്ട്..”
ശൗരി മിടിച്ചുയർന്ന ഹൃദയത്തോടെ തിരക്കി..
“അതൊക്കെയുണ്ട്…പിന്നെ പറയാം..”
ആൽബർട്ട് മടിച്ചു.
“പറയേടാ.. ഞാനാരോടും പറയാൻ പോണില്ല..”
ഒടുക്കം ശൗരിയുടെ നിർബന്ധത്തിന് അവൻ വഴങ്ങി.
“അത് ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥന നടക്കുന്ന ഒരു വീടുണ്ട്.. അവിടെ മമ്മിയെ അന്വേഷിച്ച് ഞാനൊരു ദിവസം ചെന്നപ്പോൾ…”
അവൻ അർധോക്തിയിൽ നിർത്തി..
“ബാക്കി പറ..”
“മമ്മിയും പാസ്റ്റർ സജിയങ്കിളും കൂടി മുറിയിൽ കിടന്ന് ഭയങ്കര കെട്ടിപ്പിടിക്കലും ഉമ്മ വയ്ക്കലുമൊക്കെ.. രണ്ട് പേർക്കും ഡ്രസ് ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു…മമ്മി വല്ലതും പറഞ്ഞാല് ഞാൻ അത് പപ്പയോട് പറയും എന്ന് പറയും…”
ആ തനിനാടൻ ടച്ച് കളയണ്ട. ഇരുളുകണ്ടവും റബ്ബറ് തോട്ടവും ഏലവാരവും വരിക്കച്ചക്കയും പിന്നെ പൊളപ്പ് തീരാതെ പിടയ്ക്കുന്ന ഒറ്റപ്പെണ്ണുങ്ങളും ഒളിയുദ്ധങ്ങളും മദഗന്ധം ഉറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന ഇരുണ്ട ഇടങ്ങളും ഒരു മഴക്കോളിന് നാടുവിടുന്ന കറണ്ടും..ശരിയായ സെറ്റപ്പാണ്, ഉടുതുണി പറിഞ്ഞ് പോകാൻ പാകത്തിനുള്ളത്.
പത്തെങ്കിൽ പത്ത് ലിറ്റർ, ഉള്ളത് അളന്ന് തൂക്കി നേരം കളയാതെ തരാൻ നോക്ക്.
വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ ആണെങ്കിലും കഥ എഴുതുന്നുണ്ടല്ലോ ദത് മതി…. ♥️♥️